Dziennikarstwo i Media: Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations, 2011 © for this edition by CNS Maurycy Graszewicz Michał Ulidis Uniwersytet Wrocławski Style życia. Zarys systemowej teorii i koncepcji badawczej Idee nie są odpowiedzialne za to, co z nich czynią ludzie. Werner Heisenberg 1. Rys historyczny Za twórcę terminu „styl życia” wielu badaczy uznaje ojca psychologii indywidual- nej Alfreda Adlera. Jednym zaś z pierwszych, którzy pojęcia tego zaczęli używać do opisu procesualności dynamicznie różnicującego się społeczeństwa globalnego doby kapitalizmu, był pionier neoewolucjonistycznej refeksji nad tak zwanym społeczeń- stwem postindustrialnym Alvin Tofer. Spośród mnogości historycznej refeksji na temat stylów życia z naszego punktu widzenia najbardziej interesujące zdają się kon- cepcje z zakresu socjologii, przy czym pamiętać należy, że pojęcie to ma również swoją bogatą tradycję w refeksji psychologicznej. Już Max Weber zwrócił uwagę, że „zróżnicowania społeczne przejawiające się w różnych stylach życia nie są w tak znacznym stopniu uzależnione od stosunku do produkcji, co od konsumpcji” 1 . Wiążąc tym samym styl życia z określonym statusem społecznym, który implikuje szansę na zaspokojenie pewnych potrzeb przez okreś- loną grupę społeczną. Weber style życia przypisuje grupom o zbliżonym statusie społecznym, a tym samym traktuje lifestyle jako zjawisko nie tyle indywidualne, ile zbiorowe. Wiąże je zarazem z funkcją wyboru, który ma być determinowany przez możliwości spełnienia, „urealnienia” konkretnych potrzeb, pragnień, celów. Weber 1 A. Ostrowska, Styl życia a zdrowie, Warszawa 1999, s. 16.