Commagene Journal of Biology Gökbulut & Özmen (2021) Comm. J. Biol. 5(1), 12-17. DOI: 10.31594/commagene.822146 e-ISSN 2602-456X Research Article / Araştırma Makalesi *Sorumlu yazar: incilay.gokbulut@inonu.edu.tr Evaluation of the Effects of Flaxseed Feeding in Mice Exposed to Oxidative Stress with Various Biomarkers İncilay GÖKBULUT 1* , Murat ÖZMEN 2 1 İnönu University, Faculty of Engineering, Department of Food Engineering, Malatya, Turkey 2 İnönü University, Faculty of Science and Art, Department of Biology, Malatya, Turkey ORCID ID: İncilay GÖKBULUT: https://orcid.org/0000-0003-4994-5788; Murat ÖZMEN: https://orcid.org/0000-0003-4378-0839 Received: 06.11.2020 Accepted: 19.01.2021 Published online: 31.03.2021 Issue published: 30.06.2021 Abstract: The aim of the study was to determine the antioxidant effects of the consumption of flaxseed as a dietary supplement in mice exposed to N-methyl N-nitrosourea (MNU) as an oxidative stress agent. For this aim, 60 female mice (Mus musculus, BALB/c), 8 weeks old, weighing an average of 20 (±2 g) grams, were divided into six experimental groups and fed in various forms. A single dose (50 mg/kg) of MNU was administered by intraperitoneal injection. Groups were determined as the control group (standard pellet), Group 1 (1 st week 50 mg/kg ip MNU + standard pellet/12 weeks), Group 2 (1 st week 50 mg/kg ip MNU + 10% flaxseed pellet/12 weeks), Group 3 (first 6-week standard pellet + 6 weeks 50 mg/kg ip MNU + Last 6 weeks 10% flaxseed pellet), Group 4 (10% flaxseed pellet/12 weeks), and Group 5 (10% flaxseed pellet/12 week + 50 mg/kg ip MNU at 6 th weeks). Flaxseed was added to the standard mice diet at a rate of 10% and administered orally (ad libitum). At the end of the 12 th week, cervical dislocation was applied to the mice and their liver tissues were taken to evaluate the selected biochemical markers (AST, ALT, LDH, GST, GR, GPX, CAT, CaE, and EROD). There was a statistically significant decrease in LDH activity in all groups compared to the control (p<0.05). The increase in CaE activity in groups 1, 2, and 4 was found statistically significant (p<0.05). Also, the alterations in ALT activity in groups 3, 4, and 5 were found statistically significant (p<0.05). In conclusion, the results from the biomarkers suggest that the giving of flaxseed alone did not cause a negative effect in mice, while MNU was toxic and flaxseed did not reduce the MNU effect. Keywords: Biomarker, Flaxseed, N-methyl N-nitrousurea, oxidative stress. Oksidatif Strese Maruz Kalmış Farelerde Keten Tohumu ile Beslemenin Etkilerinin Çeşitli Biyobelirteçler ile Değerlendirilmesi Öz: Çalışmanın amacı, keten tohumu katkılanmış diyet tüketiminin N-Metil N- Nitrosoure (MNU) ile oksidatif stres oluşturulmuş farelerde antioksidatif etkilerinin belirlenmesidir. Farelere tek doz (50 mg/kg) MNU intraperitonal enjeksiyon ile uygulanmıştır. Çalışmada ağırlıkları ortalama 20 (±2 gr) gram, 8 haftalık 60 adet dişi fare (Mus musculus, BALB/c) altı gruba ayrılarak çeşitli formlarda beslenmiştir. Gruplar; Kontrol (standart pellet), Grup 1 (1. hafta 50 mg/kg i.p. MNU + standart pellet /12 hafta), Grup 2 (1. hafta 50 mg/kg i.p. MNU + %10 keten tohumu içeren pellet/12 hafta), Grup 3 (İlk 6 hafta standart pellet + 6. haftada 50 mg/kg i.p. MNU + son 6 hafta %10 keten tohumu içeren pellet), Grup 4 (%10 keten tohumu içeren pellet/12 hafta), Grup 5 (%10 oranında keten bitkisi tohumu pellet/12 hafta + 6. haftada 50 mg/kg i.p MNU) olarak belirlenmiştir. Keten tohumu, standart fare diyetine %10 oranında katılarak, farelere oral yolla (ad libitum) verilmiştir. On iki haftalık uygulama sonunda servikal dislokasyon uygulanmış ve karaciğer dokuları seçilmiş biyokimyasal belirteçleri (AST, ALT, LDH, GST, GR, GPX, CAT, CaE ve EROD) değerlendirmek üzere alınmıştır. Tüm gruplarda LDH aktivitesinde kontrole göre istatistiksel olarak anlamlı bir azalma belirlenmiştir (p<0.05). CaE aktivitesi 1., 2. ve 4. gruplarda önemli düzeyde artış göstermiştir. Ayrıca, 3., 4. ve 5. grupların ALT aktivitesindeki değişimlerin kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç olarak tek başına verilen keten tohumunun farelerde olumsuz bir etkiye sebep olmadığı, biyobelirteçlerden elde edilen sonuçların MNU etkisini yansıttığı ve keten tohumunun söz konusu etkiyi azaltıcı etkisinin olmadığı düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: Biyobelirteç, Keten tohumu, N-metil N-nitrosure, oksidatif stress. 1. Giriş Son yıllardaki bilimsel çalışmalar diyet ve hastalıklar arasındaki ilişkiyi açık bir şekilde ortaya koymuş olup, epidemiyolojik çalışmalar diyetin kronik hastalıkların önlenmesi ve hastalıklardan korunmadaki rolüne işaret etmektedir. Beslenme alışkanlıklarının daha fazla meyve, sebze ve tahıl tüketecek şekilde değiştirilmesi kronik hastalıkların önlenmesinde etkin ve pratik bir yaklaşımdır (Haschke et al., 2001). Fonksiyonel gıdalar, besleyici etkilerinin yanı sıra bir ya da daha fazla etkili bileşene bağlı olarak sağlığı koruyucu, düzeltici ve/veya hastalık riskini azaltıcı etkiye sahip olup, bu etkileri bilimsel ve klinik olarak ispatlanmış gıdalar olarak tanımlanmaktadır (TBMM, 2004). Bilimsel çalışmalar besin bileşenlerinin, kardiyovasküler hastalıklar, kanser ve osteoporoz gibi hastalıkların önlenmesine katkıda bulunduğu ve sağlık üzerinde olumlu etkilerinin olduğuna ilişkin sonuçlar vermektedir (Coşkun, 2005). Keten tohumu özellikle bileşiminde yer alan yüksek orandaki omega-3 yağ asitleri, α-linolenik asit (ALA) ve lignan olarak bilinen fenolik bileşenlerden dolayı, fonksiyonel gıda olarak tüketimi giderek artan bir gıdadır. Ayrıca protein, lif, magnezyum, fosfat ve kalsiyum bakımından da zengindir (Bernacchia et al., 2014).