AKÜ FEMÜBİD 18 (2018) 015601 (616-628) AKU J. Sci.Eng.18 (2018) 015601 (616-628) DOİ: 10.5578/fmbd.66938 Konsol Diyafram Duvarların Yatay Deplasmanı için Parametrik Bir Çalışma Vedat Aslan 1 , Banu Yağcı 2 1 Kepsut Belediyesi, Balıkesir. 2 Balıkesir Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, İnşaat Mühendisliği Bölümü, Balıkesir. e-posta:byagci@balikesir.edu.tr Geliş Tarihi:13.04.2017 ; Kabul Tarihi:15.08.2018 Anahtar kelimeler Geo5;Plaxis;konsol diyafram duvar; Zemin yatak katsayısı; Yatay deplasman Özet Bu çalışmada, Geo5 programı ile farklı kazı derinliklerindeki konsol diyafram duvarlar için; geoteknik modelde arazi deneylerine dayalı farklı ampirik ilişkilerin ve program kapsamında seçilen farklı zemin yatak katsayısı ilişkilerinin etkisini değerlendiren parametrik bir çalışma yapılmıştır. Sonuçlar doğrultusunda tasarlanan sistemlerin bir bölümü için Plaxis programı ile deformasyon analizleri yapılmış ve maksimum yatay deplasman cinsinden sonuçlar karşılaştırılmıştır. Analizler, sonlu elemanlar yöntemi dışındaki daha basit analiz yöntemlerinde, özellikle seçilen zemin yatak katsayısı yönteminin, sonuçları önemli oranda etkilediğini göstermektedir. A ParametricStudyforLateralDisplacement of CantileverDiaphragmWalls Keywords Geo5; Plaxis;Cantileverdiaphragmwalls;Subgrade modulus; Lateraldisplacement Abstract Inthisstudy, a parametricstudy has beencarriedoutforcantileverdiaphragmwalls at differentexcavationdepths. Theeffect of differentempiricalrelationsbased on fieldexperiments in geotechnical model anddifferentsubgrademodulusrelationshipwasassessed. Inthedirection of theresults, deformationanalyzeswerecarriedoutwiththePlaxis program for a part of thedesignedsystemsandtheresults in terms of themaximumhorizontaldisplacementwerecompared. Analyzesshowthatespeciallytheselectedsubgrademodulusmethodsignificantlyaff ectstheresults, in simpleranalysismethodsotherthanthefinite element method. © Afyon Kocatepe Üniversitesi 1. Giriş Geoteknik mühendisliği uygulamalarında deformasyon analizleri sonlu elemanlar yöntemlerini kullanan programlar ile yapılmaktadır. Bu yöntemler ile zemin-yapı etkileşimini daha gerçekçi modelleyerek destek sistemlerinin yapım aşamalarını da dikkate almak mümkün olmaktadır. Ancak sistemin öncelikle “Limit Denge” ya da “Elastik Zemine Oturan Kiriş” gibi daha basit analiz yöntemlerine dayalı olarak tasarlanması veya sonuçların basit yöntemler ile de kontrol edilmesi önerilmektedir. Derin kazı problemleri ile ilgili sonlu elemanlar yöntemlerinin kullanıldığı literatürdeki çalışmaların büyük bir çoğunluğunu vaka analizleri oluşturmaktadır. Bu çalışmalar çoğunlukla mevcut bir projenin tasarımını sonlu elemanlar yazılımları ile analiz etmek ve sonuçların sahadaki inklonometrik ölçümler ile kıyaslanması şeklindedir (Ük 2009, Akbaş 2010, Bozkurt 2010, Çınar 2010, Erdiker 2012). Bu türdeki çalışmaların bir kısmında, çoğunlukla hesapla bulunan ve ölçülen sonuçların uyumsuz olması gibi nedenlerle, referans çözümler dışında parametrik analizler de yapılmaktadır (Cengiz 2008, Bahar 2009, Ermanlar 2009, Özberk 2009, Sevencan 2009, Aktan 2014). Parametrik çalışmalarda ise destek sistemi ve/veya zemin modeli farklılıkları incelenmektedir (Demirkoç 2007, Tunca 2010, Çetin 2012, Engin 2012). Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi Afyon Kocatepe University Journal of Science and Engineering