23 ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2007; 8(1) : 23 - 26 Klinik Araştırma PRETERM DOĞUM EYLEMİNİN TEDAVİSİNDE NİFEDİPİN İLE HİDRASYON+SEDASYON'UN KARŞILAŞTIRILMASI: PROSPEKTİF KLİNİK BİR ÇALIŞMA Cenk NAYKI , Murat İNAL , Yusuf YILDIRIM , Şivekar TINAR 1 1 1 1 ÖZET Amaç: Yöntem: Bulgular: Sonuç: Anahtar Kelimeler: Comparison of Nifedipine and Hydration + Sedation in the Treatment of Preterm Delivery: A Prospective Clinical Study SUMMARY Purpose: Methods: Results: Conclusion: Key Words: Preterm eylem tedavisinde hidrasyon+sedasyon ile nifedipin'in etkinliğini karşılaştırmak. Çalışmaya Kasım 2003-Mart 2005 tarihleri arasında hastanemizde preterm doğum eylemi nedeniyle hospitalize edilen toplam 130 gebe dahil edildi. Bu gebelerin 70'i (Grup 1) hidrasyon+sedasyon, 60'ı (Grup 2) ise nifedipin aldı. Tüm gebeler doğuma kadar takip edildi ve obstetrik ve perinatal veriler kaydedildi. Gruplar demografik ve reprodüktif özellikler, preterm eylem için risk faktörleri, başvuru anındaki gebelik haftası ve sonografik olarak ölçülen servikal uzunluk açısından benzerdi (p>0.05). Tanıdan doğuma kadar geçen ortalama süre Grup 1'de 35.8±4.2 gün, Grup 2'de ise 35.4±4.5 gündü (p=0.84). Ortalama doğum ağırlığı ise Grup 1'de 2970±226 gram, Grup 2'de 2880±231 gram'dı (p=0.17). Parenteral tokoliz ihtiyacı (p=0.07) ve 37. gebelik haftasından önce doğum (p=0.62) oranları açısından da gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Literatür verilerinin aksine, çalışmamızın sonuçları preterm doğum eyleminin başlangıç yönetiminde tokoliz uygulamadan önce hidrasyon+sedasyon tedavisinin mantıklı bir yaklaşım olacağını desteklemektedir. Bununla birlikte bu yaklaşımı tokoliz tedavisine alternatif olarak önerebilmek için daha geniş ve plasebo kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır. Preterm doğum, hidrasyon+sedasyon, nifedipin To compare the effectiveness of hydration + sedation and nifedipine in the treatment of preterm delivery. Between November 2003 and March 2005, a total of 130 pregnant women hospitalized at our hospital due to preterm labor were enrolled in the study. Of these, 70 (group 1) received hydration+sedation and the remaining 60 (group 2) received nifedipine. All pregnant women were followed up to delivery and obstetric and perinatal data were recorded. Groups were similar with respect to patients' demographic and reproductive characteristics, risk factors for preterm delivery, gestational week at the time of application and cervical length measured by ultrasound (p>0.05). Mean time between diagnosis and delivery was 35.8±4.2 days in group 1 and was 35.4±4.5 days in group 2 (p=0.84). Mean birth weight was 2970±226 grams for group 1 and was 2880±231 grams for group 2 (p=0.17). There was also no significant difference between the groups with respect to parenteral tocolysis requirement (p=0.07) and delivery prior to 37 weeks of gestation (p=0.62). In contrast to literature data, our study results suggest that hydration + sedation treatment may be a reasonable approach before administrating tocolysis. However, larger and placebo controlled studies are needed to recommend this approach as an alternative to tocolysis. Preterm delivery, hydration+sedation, nifedipine 1 Ege Doğumevi ve Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği, İZMİR, TÜRKİYE Gebeliklerin %7-10'unda görülen preterm doğum, perinatal mortalite ve morbiditenin yaklaşık olarak %75-80'inden sorumludur . Demografik ve epidemiyolojik risk faktörleri, biyolojik belirteçler ve ultrasonografi preterm doğum eyleminin sınırlı prediktörleridir . Preterm eylem tedavisinde kullanılan beta- mimetikler, kalsiyum antagonistleri, magnezyum sülfat ve oksitosin reseptör antagonistleri gibi güncel farmakolojik ajanların çoğunun potansiyel maternal ve fetal toksisite riski vardır. Buna karşın bu ajanlar preterm eylemi durdurmada arzu edilen başarı oranına sahip değildir . Berkman ve ark. preterm eylemde tokoliz tedavisinin termde doğum oranı açısından plaseboya çok az bir üstünlük gösterdiğini bildirmişlerdir. Aynı çalışmada neonatal mortalite veya morbidite üzerine faydalı bir etkiyi gösteren yeterli veri bulunamadığı bildirilmektedir . Tokolitik ajanların etkinliklerinin öngörülememesi ve potansiyel yan etki ve toksisitelerinin bulunması, buna karşın prematüritenin önemli bir perinatal mortalite ve morbidite nedeni olması göz önüne alındığında preterm eylem tedavisinde tokolitik ajanların kullanımı tam bir ikilemdir . Bu nedenle daha az toksik ve daha etkili tokolitik ajanları geliştirme çabaları geçmişte olduğu gibi günümüzde de devam etmektedir. Örneğin; oral nifedipin ile yapılan tokolizin etkinliğinin ritodrin tokolizi ile 1 2-6 7-13 14 15,16,17 brought to you by CORE View metadata, citation and similar papers at core.ac.uk provided by Adnan Menderes University