9 praktyka teoretyczna 2(48)/2023 PIOTR KULIGOWSKI (ORCID: 0000-0002-6251-0482), ŁUKASZ MOLL (ORCID: 0000-0002-2251-9351) Andrzej Lepper: kryzys transformacji i polityka populizmu Jest to artykuł wstępny do numeru tematycznego czasopisma Praktyka Teoretyczna zatytułowanego „Andrzej Lepper: Kryzys transformacji i polityka populizmu”. Artykuł rozpo- czyna się wprowadzeniem, w którym autorzy rozważają przyczyny rosnącego zainteresowania postacią Andrzeja Leppera i wskazują na związane z tym stawki polityczne zwią- zane z próbami wprowadzenia nowego rozumienia populi- zmu. Następnie wskazują, że w historii Leppera, a szerzej: partii Samoobrona, można dostrzec fazę plebsizmu. Był to wczesny etap rozwoju ruchu, przypadający na lata dziewięć- dziesiąte, kiedy to działaczami politycznymi byli ludzie pokrzywdzeni i skupieni na organizowaniu oddolnego oporu społecznego oraz tworzeniu alternatywnych form podmioto- wości. Przejście w kierunku populizmu dokonało się po 2001 roku, gdy Lepper i kierownictwo Samoobrony oderwali się od społecznego podłoża, stając się zawodowymi politykami, wypowiadającymi się w imieniu ludu. W kolejnej części artykułu, zestawiając Polskę z Boliwią, autorzy poszukują glo- balnego momentu populistycznego na peryferiach kapitali- zmu. Zaskakująco to właśnie te peryferie – Europa Środkowa i Ameryka Łacińska – okazały się swego rodzaju laborato- riami politycznymi jako obszary, które stworzyły populi- styczną odpowiedź na wszechogarniającą politykę neolibe- ralną. Slowa kluczowe: rolnictwo, Andrzej Lepper, Polska, populizm, transformacja }