Teka Kom. Praw. – OL PAN, t. XI, 2018, nr 1, 373–387 DEKODOWANIE REGULACJI DOTYCZĄCYCH AKTYWNOŚCI SPORTOWEJ WIERNYCH Z PRZEPISÓW ODNOSZĄCYCH SIĘ DO ICH OBOWIĄZKÓW I PRAW Anna Słowikowska Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II Streszczenie. W Kodeksie Prawa Kanonicznego nie ma bezpośrednich regulacji dotyczących aktywności sportowej wiernych. Poprzez analizę obowiązków i praw wiernych można po- średnio dekodować z ich katalogu takie normy, które odnoszą się do działalności sportowej. Regulacje takie można odnaleźć analizując np. obowiązek prowadzenia życia świętego (kan. 210), obowiązek i prawo współpracy w tym, aby Boże przepowiadanie zbawienia rozszerzało się coraz bardziej na wszystkich ludzi każdego czasu i całego świata (kan. 211), prawo do wychowania chrześcijańskiego (kan. 217 w zw. z kan. 795). Pomiędzy wymienionymi ele- mentami istnieje naturalna i pierwotna relacja, która dostrzegalna jest szczególnie między sportem a ewangelizacją i wychowaniem. Łączy je osiąganie pełni człowieczeństwa, czyli świętości. Słowa kluczowe: wierni chrześcijanie, sport, świętość, ewangelizacja, wychowanie WPROWADZENIE Jezus Chrystus ustanowił Kościół jako wspólnotę złożoną z pierwiastka Boskiego i ludzkiego, której misją jest doprowadzenie ludzi do zbawienia. Społeczność ta, podobnie jak państwo, pełni funkcję służebną, tzn. służy człowiekowi w osiągnięciu przez niego życia wiecznego. Zadanie służenia człowiekowi nie dotyczy tylko troski o jego sferę du- chową. Kościół powinien je realizować podejmując działania zmierzające do zabezpieczenia potrzeb człowieka rozumianego integralnie, tj. jako konkret - nie żyjącego bytu natury cielesno-duchowej 1 . Niewątpliwie tak pełne ujęcie 1 M.A. Krąpiec, Człowiek, w: Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. II, red. A. Maryniarczyk, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, Lublin 2001, s. 359.