  International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 3/5 Fall 2008 KARACAOĞLAN’IN ĐĐRLERĐNDE MEVYE Hüseyin ÖZCAN * ÖZET Karacaoğlan meyvelere yüklediği anlamlarla, tabiatta varolan unsurları iirlerinde baarılı bir ekilde kullanmıtır. Onun iirlerinde imaj, istiare, benzetme yoluyla eftali, ayva, nar, turunc, elma, hurma, kiraz, portakal, zerdali, fındık, fıstık, badem, üzüm, alıç ve limon meyveleri yer alır. Karacaoğlan’ın iirlerinde elma # sevgilinin yüzü, ayva# sevgilinin göbeği, çenesi, göğsü, turunç# sevgilinin göğsü, kiraz # dudak, ağız; portakal – sevgilinin yüzü; hurma – sevgilini ağzı arasında benzerlik kurulmutur. Tüm bu meyveler, meyve kelimesi de dahil olmak üzere Karacaoğlan’ın iirlerindeki yerleri, yüklendikleri anlamlar açısından değerlendirilmi ayrıca dörtlük örneklerine de yer verilmtir. Anahtar Kelimeler: Meyve, Karacaoğlan, Halk +iiri. FRUIT IN POEMS OF KARACAOĞLAN ABSTRACT Karacaoglan used the existent elements of nature in his poems succesfully by ascribing meanings to fruits. In his poems fruits like peach, quince, pomegranate, apple, date, cherry, orange, tangerine, apricot, hazelnut, almond, grape, lemon were used as metaphor, simile. In Karacaoglan’s poems there are similes between apple – lover’s face, quince# lover’s belly, chin, seville orange – lover’s breast, cherry – lip, mouth; orange # lover’s face and date – lover’s mouth. In this study all of these fruits and also the name of fruit were examined in Karacaoglan’s poems about their meanings. Key words: Fruit, Karacaoglan, folk poetry. * Yard. Doç. Dr. Hüseyin Özcan, Fatih Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Öğretim Üyesi, Đstanbul.