303 OYUNUN VE OYUNCAĞIN EVRİMİ: SİBER ÇAĞDA VİDEO OYUNLARI VE ÇOCUK Arş. Gör. Hasan KIZILDAĞ ⁎ Oyun 1 ve oyuncak, insanlık tarihinin belki de en önemli hususiyetlerindendir. Oyun, medeniyet tarihindeki her şeyle ilişkilidir ve oyuncak ile birbirini tamamlayan bir bütünü oluşturur. Oyunun önemi hem çocuk hem de toplumun sosyo-kültürel yapısında üstlendiği işlevler ve insan hayatına kattığı anlamdan anlaşılmaktadır. Maria ve Dion Sommer’e göre, çocuklar, doğuştan oyun oynamaya yönlendirilmiş, anatomik olarak nesneleri idare etme yet isine sahip donanımlı varlıklardır (2017: 341). Mustafa Kılıç’a göre oyun çağı, bireyin yaşamındaki en uzun ve ayrıntılı anıların yer aldığı dönemdir ve hayatın en uzun yolculuklarından biridir (2013: 140). Dale Shipley’e göre çocuklar etraflarındaki dünyayı anlamak, kendilerini ifade etmek ve yeni beceriler geliştirmek için oyun oynarlar. Çocuklar; olay, insan ve nesnelerle günlük etkileşimler kurarak içsel yaşamlarını zenginleştirir ve bu süreçte oyun, çok önemlidir. Çocuklar oyun oynarken, çevrelerini ve deneyimlerini aktif olarak keşfeder, manipüle eder ve tepki verirler. Somut çevreyle olan bu etkileşim sayesinde çocuklar entelektüel olarak gelişir; sosyal, duygusal ve fiziksel yetenekler kazanırlar (2008: 17). Kimileri oyunun kökeninin ve temelinin, yaşam enerjisinin fazlalığından kurtulma biçimi olarak tanımlanabileceğine inanmıştır. Başka teorilere göre ise, canlı varlık oyun oynarken, doğuştan gelen bir taklit eğiliminin ⁎ Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü, kizildaghasan@yandex.com (Orcid ID: 0000-0001-7266-6678) 1 Çeşitli kültürlerde oyun kavramını inceleyen, bugüne kadar yapılmış en kapsamlı çalışmalardan biri için bkz. (Carlisle, 2009a; 2009b); Türk çocuk oyunları için bkz. (Özdemir, 2006a; 2006b)