159 Ewa Nowak-Pasterska Dorota Rojszczak-Robińska Wojciech Stelmach Magdalena Wismont Kinga Zalejarz Aleksandra Deskur Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kodeks Wawrzyńca z Łaska jako źródło słowników historycznych 1 Wydawcy tekstów dawnych w swojej pracy wykorzystują nie tylko własną wiedzę filologiczną, dotyczącą języka oraz prądów literackich i kulturowych danej epoki. Posiłkują się również szeregiem narzędzi, których wartość jest nie do przecenienia, w tym m.in. źródłami obco- języcznymi, wcześniejszymi wydaniami lub słownikami historycznymi. Dla dawnej polszczyzny są to przede wszystkim: Słownik staropolski (dalej: SStp) oraz Słownik polszczyzny XVI wieku (dalej: SPXVI). Podczas pracy nad przygotowaniem nowych transkrypcji dziewięciu staropolskich apokryfów Nowego Testamentu 2 wielokrotnie jednak natrafialiśmy na formy nienotowane przez żaden z wymienionych słowników. Były to m.in.: nieuwzględnione warianty leksemów, zna- czenia czy formy gramatyczne. Celem tego artykułu jest prezentacja wybranych nienotowanych wyrazów, ich form i semantyki zachowa- nych w kodeksie Wawrzyńca z Łaska, przechowywanym w Bibliotece Narodowej pod sygnaturą 3040 III 3 , który nie jest podstawą materia- łową żadnego z wymienionych słowników historycznych. 1 Artykuł realizowany w ramach grantu Narodowego Centrum Nauki; projekt nr 2017/26/E/HS2/00083: Początki języka polskiego i kultury religijnej w świetle średniowiecznych apokryfów Nowego Testamentu. Uniwersalne narzędzie do badań polskich tekstów apokryficznych pod kierunkiem Doroty Rojszczak- -Robińskiej. 2 Transkrypcje powstały na potrzeby ww. grantu i są zamieszczone na stronie www.apocrypha.amu.edu.pl. 3 W XVIII wieku ten cenny zabytek znajdował się w Bibliotece Załuskich w Warszawie, a po 1876 roku został wywieziony do Petersburga. W 1921 roku rękopis odzyskano. To wolumin o formacie małego folio (wymiary w oprawie