158 www.nt.viamedica.pl Cel badania Głównym celem czteroletniego badania Feasibili- ty of Treating Prehypertension with an Angiotensin- -Receptor Blocker (TROPHY) było stwierdzenie, czy zastosowanie 2-letniej terapii kandesartanem w daw- ce 16 mg/d. u pacjentów ze stanem przednadciśnie- niowym przyczyni się do zredukowania w badanej populacji częstości nadciśnienia tętniczego po 2 la- tach od zaprzestania podawania tego leku. Wartości ciśnienia tętniczego w grupie badanej w trakcie 2 lat stosowania leku, czyli w pierwszej fazie badania, również podlegały ocenie. Stan przednadciśnieniowy autorzy zdefiniowali we- dług VI raportu Joint National Commitee on Preven- tion, Detection, Evaluation and Treatment of High Blo- od Pressure (JNC VI) jako wartości ciśnienia skurczo- wego (SBP, systolic blood pressure) utrzymujące się mię- dzy 130 a 139 mm Hg przy ciśnieniu rozkurczowym (DBP, diastolic blood pressure) £ 89 mm Hg lub wartości SBP £ 139 mm Hg przy DBP między 85 a 89 mm Hg. Ten zakres wartości ciśnienia tętniczego pokrywa się z wartościami określanymi według wytycznych euro- pejskich z 2003 roku (ESC/ESH, European Society of Cardiology/European Society of Hypertension) jako tak zwane wysokie prawidłowe ciśnienie tętnicze. Jako uzasadnienie dla przeprowadzenia badania, w którym oceniano skuteczność farmakologicznej in- terwencji już na etapie stanu przednadciśnieniowego, będącego wczesnym stadium rozwoju nadciśnienia tęt- niczego, autorzy podali niżej wymienione argumenty. Zasadność leczenia stanu przednadciśnieniowego za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II. Wieloośrodkowe, randomizowane badanie TROPHY Ludwina Szczepaniak-Chicheł Opracowano na podstawie: 1. Julius S., Nesbitt S.N., Egan B.M. i wsp. Feasibility of Treating Prehypertension with an Angiotensin- -Receptor Blocker (TROPHY). N. Engl. J. Med. 2006; 354: 1685–1697. 2. Julius S., Nesbitt S.N., Egan B.M. i wsp. Trial of preventing hypertension: design and 2-year progress report. Hypertension 2004; 44: 146–151. BADANIA KLINICZNE. CO NOWEGO W HIPERTENSJOLOGII? 1. Rozwój nadciśnienia tętniczego stanowi pewne continuum i już stan przednadciśnieniowy wiąże się ze wzrostem zachorowalności i śmiertelności z przy- czyn sercowo-naczyniowych. Znajduje to swoje od- zwierciedlenie w zaleceniach, według których u pa- cjentów z wartościami ciśnienia w górnej granicy normy zaleca się postępowanie niefarmakologiczne, czyli redukcję masy ciała, zmniejszenie podaży soli w diecie, zwiększoną aktywność fizyczną itp., jako profilaktykę powstania i utrwalenia się nadciśnienia tętniczego. 2. Według autorów badania TROPHY zalecana przez wytyczne modyfikacja stylu życia jest trudna do wyegzekwowania od pacjentów, zwłaszcza że powin- na być długoterminowa. Mimo intensywnego wpro- wadzania programów promujących zdrowy styl życia w Stanach Zjednoczonych, częstość nadciśnienia tęt- niczego w tej populacji nadal wzrasta. Wydaje się, że metody niefarmakologiczne są niewystarczające. 3. Utrzymujące się podwyższone wartości ciśnie- nia tętniczego prowadzą do utrwalenia tego stanu poprzez wiele znanych mechanizmów, takich jak przerost mięśniówki naczyń, dysfunkcja śródbłonka czy zwiększenie aktywności układów współczulnego i renina-angiotensyna-aldosteron. Te mechanizmy są obecne już w stadium przednadciśnieniowym i nie- modyfikowane prowadzą do powstania nadciśnienia tętniczego. Zdecydowana interwencja na etapie sta- nu przednadciśnieniowego mogłaby zapobiec lub odsunąć w czasie przejście tego stanu w I stopień nadciśnienia tętniczego.