ABSTRACT Introduction: Joint hypermobility is a common physical feature. Benign Joint Hypermobility Syndrome (BJHS) can occur alone, with musculoskeletal pain, or as part of complex phenotypes. Detailed studies have been conducted over the years on additional laxities in rheumatic diseases. There are studies in the literature about the changes seen in body structures in patients diagnosed with lupus. The Beighton score is not affected by the manifestations seen during the lupus process, but this scoring also includes the maintenance of lupus. Therefore, the relationship between scoring and lupus can be confusing. The aim of this study is to reveal hypermobile patients diagnosed with lupus who were followed up in our rheumatology outpatient clinic. Methods: The files of 40 patients diagnosed with systemic lupus erythematosus (SLE) who were registered at this intended rheumatology outpatient clinic between 01.04.2023 and 01.10.2023 are available retrospectively. The Beighton scores of patients were collected. Results: As a result of our review, we found that 20 (50%) of our patient group had Beighton scores of four and above, and we classified these individuals as hypermobile. Musculoskeletal complaints were detected in nine of the twenty hypermobile patients (45%) and in four of the twenty non-hypermobile patients (20%). Conclusion: As a result, hypermobility spectrum disorders can cause severe musculoskeletal pain. This condition may be confused with arthralgia, muscular pain, or arthritis that occurs in the course of systemic lupus erythematosus. This situation may be perceived by clinicians as not entering remission for the country and may result in immunosuppressive treatment or escalation in treatment. For this reason, hypermobility needs to be examined in detail to preserve its features in the course of lupus. Keywords: Beighton score, hypermobility, systemic lupus erythematosus ÖZET Giriş: Eklem hipermobilitesi, sık görülen bir fiziksel özelliktir. Benign eklem hipermobilite sendromu (BEHS) tek başına olabileceği gibi, müsküloskeletal ağrı ile birlikte veya kompleks fenotiplerin bir parçası olarak görülebilmektedir. Romatizmal hastalıklarda eklem laksiteleri yıllar içerisinde bazı çalışmalarda araştırılmıştır. Lupus tanılı hastaların vücut yapılarında görülen değişiklikler konusunda literatürde çalışmalar bulunmaktadır. Beighton skoru, lupus sürecinde görülen manifestasyonlardan etkilenmez ancak bu skorlama lupus semptomlarını da içermektedir. Bu nedenle skorlama ve lupus arasındaki ilişki kafa karıştırıcı olabilmektedir. Bu çalışmadaki amaç romatoloji polikliniğimizde takipli lupus tanılı hastaların hipermobilite sıklığını ortaya koymaktır. Yöntemler: Bu çalışmada, romatoloji polikliniğine 01.04.2023- 01.10.2023 tarihleri arasında başvurmuş 40 sistemik lupus eritematozus (SLE) tanılı hastanın dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Retrospektif olarak incelenen dosyalardan, hastaların hipermobilitelerini gösteren Beighton skorları kaydedilmiştir. Bulgular: İncelememiz sonucunda hasta grubumuzun 20’sinin (%50) Beighton skorlarının dört ve üzeri olduğunu tespit ettik ve bu hastaları hipermobil olarak sınıflandırdık. Hastaları hipermobil olanlar ve olmayanlar olarak iki gruba ayırıp eklem ağrısı ve artrit yönünden baktığımızda, hipermobil olan yirmi kişinin dokuzunda (%45), hipermobil olmayan yirmi kişinin dördünde (%20) müsküloskeletal şikayet tespit ettik. Sonuç: Sonuç olarak, hipermobilite spektrum bozuklukları, ciddi müsküloskeletal ağrıya neden olabilmektedir. Bu durum ise sistemik lupus eritematozus seyrinde hastalığın oluşturduğu artralji, müsküler ağrı veya artritle karışabilmektedir. Bu durum ise klinisyenlerce hastalığın remisyona girmemesi olarak algılanabilir ve immünsüpresif tedavi verilmesi veya tedavide basamak artırılmasıyla sonuçlanabilir. Bu nedenle lupus seyrinde eşlik edebilen hipermobilitenin ayrıntılı şekilde incelenmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Beighton skoru, hipermobilite, sistemik lupus eritematozus GİRİŞ Sistemik lupus eritematozus (SLE) etiyolojisi bilinmeyen, ancak birden çok genetik, epigenetik, hormonal ve çevresel risk faktörlerin katkıda bulunduğu otoimmün bir hastalıktır. Global insidansı 100.000’de 5.14 kişi olarak tanımlanmıştır ve her yıl yeni 0,4 milyon kişiye lupus tanısı konduğu tahmin edilmektedir (1). Ülkemizde ise lupus prevalansı 59/100.000’dir (2). SLE genç kadınlar, Afrika kökenli Amerikalılar ve Hispaniklerde daha sıktır. En sık 15 ile 45 yaş arası dönemde olmakla birlikte her yaşta görülebilir. Hastalığın belirtileri hafif dereceden hayatı tehdit eden ağır tutulumlara değin değişebilmektedir. Hastalık alevlenmeler SİSTEMİK LUPUS ERİTEMATOZUS TANILI HASTALARDA HİPERMOBİLİTE SIKLIĞI VE BU HASTALARIN DEMOGRAFİK, KLİNİK ÖZELLİKLERİ FREQUENCY OF HYPERMOBILITY IN PATIENTS DIAGNOSED WITH SYSTEMIC LUPUS ERYTHEMATOSUS AND DEMOGRAPHIC, CLINICAL CHARACTERISTICS OF THESE PATIENTS RIDVAN MERCAN 1 DİLARA BULUT GÖKTEN 1 FATMA YÜMÜN KAVAK 2 1 Teki̇rdağ Namik Kemal Üni̇versi̇tesi̇, Romatoloji̇ Bi̇ri̇mi̇, Teki̇rdağ, Türki̇ ye 2 Teki̇rdağ Namik Kemal Üni̇versi̇tesi̇, İç Hastaliklari Anabi̇li̇m Dali, Tekirdağ, Türkiye Sorumlu yazar: Dilara Bulut Gökten, Tekirdağ Namik Kemal Üniversitesi, Tekirdağ, Türkiye. E-posta: dilarabulutgokten@gmail.com ORCID: https://orcid.org/0000-0002-9226-7532 Gönderim tarihi: 19.02.2023 Kabul tarihi: 19.03.2023 Atıf: Mercan R, Gökten DB, Kavak FY. Sistemik Lupus Eritematozus Tanılı Hastalarda Hipermobilite Sıklığı ve Bu Hastaların Demografik, Klinik Özellikleri. Eskisehir Med J. 2024; 5(1): 19-22. doi: 10.48176/ esmj.2024.154. Araştırma Makalesi / Original Article Eskisehir Med J. 2024; 5(1): 19-22. doi: 10.48176/esmj.2024.154. 19