SIGNA • 13 • 2024 81 Een depositie van vaatwerk in koperlegering in de noordelijke periferie van de vicus van Elewijt (prov. Vlaams-Brabant) Marleen Martens, Geert Vynckier, Marie‑érèse Raepsaet‑Charlier, Koen Deforce & Jan Bastiaens In maart 2018 voerde het agentschap Onroerend Erfgoed, na de melding van een toevalsvondst, archeologisch onderzoek uit op een oppervlakte van 1950 m² langs de Kastanjedreef te Elewijt. 1 Hierbij kwamen sporen aan het licht van de noordelijke periferie van de vicus van Elewijt, waaronder een depositie van vaatwerk in koperlegering (fig. 1). Romeins Elewijt was gesitueerd in het noordoosten van de civitas Nerviorum. De vicus was verbonden met de civitas‑hoofdstad Bavay via een weg naar de vicus van Asse (fig. 2). 1 MARTENS et al. 2022. Sporen in de noordelijke periferie van de vicus De belangrijkste ruimtelijk structurerende elementen van de site zijn twee Romeinse wegen die elkaar in een rechte hoek snijden (fig. 3: a en b) Van de grosso modo noord‑zuid lopende Romeinse weg is het verharde wegdek gedeeltelijk bewaard (fig. 3: a). De wegverharding bestond uit platte stenen met daarboven grind, beide van Lediaanse zandsteen die wellicht in de omgeving ontgonnen werd. 2 Het gaat om de weg die noordwaarts in de richting van 2 Met dank aan Roland Dreesen voor de determinatie. Fig. 1. Minimale uitgestrektheid van de vicus op basis van archeologische waarnemingen (lichtroze), met de kern zoals deze aangeduid werd door Mertens (1954) (donkerroze) en de locatie van het archeologisch onderzoek aan de Kastanjedreef met rode stip (© Digitaal Vlaanderen en agentschap Onroerend Erfgoed).