Kelly Shannon
60 archis 1999/1
Educating
architects
Met de teloorgang van het geloof in de
continuïteit van een architectonische prak-
tijk die gebaseerd is op de continuïteit van
een intellectuele traditie, is de architecto-
nische praktijk verworden tot wat Juhani
Pallasmaa 8een soort zelfverdediging van de
professie9 noemt. * Het traditionele bouw-
kunde-onderwijs in Nederland, de academies
en technische universiteiten, past zich niet
of nauwelijks aan aan die veranderingen,
stelde Bert van Meggelen vorig jaar. * Als er
al sprake is van verschuivingen, dan gaat
het om bijzondere programma9s of om post-
academisch onderwijs. Kelly Shannon zet de
verschillende post-academische program-
ma9s op een rij.
Er is vrijwel geen architectuuropleiding in
Europa en Noord-Amerika waarin de
belangrijkste thema9s van vandaag niet zijn
verdisconteerd. Het gaat om onder andere:
de complexiteit van de stedelijke condities;
de obsessie voor operationele diagrammen;
het uiteenvallen van de architectuurtheorie;
de ogenschijnlijk kritiekloze acceptatie van
de markt; de experimenten met nieuwe tech-
nologieën en materialen; de belangstelling
voor de nieuwe steden in Zuid-Amerika,
Azië en Afrika.
Slechts een aantal kleine scholen echter,
1. J. Pallasmaa tijdens de conferentie op het
Berlage Instituut, Amsterdam, 11 May 1990.
J. Pallasmaa, One Day Conference on Education, BiA,
Amsterdam, 11 May 1990.
2. Bert van Meggelen, 8Onderwijs opnieuw
uitvinden. Een preek tegen eigen
Educating
architects
With the loss of confidence in a self-concious and
intellectutally fabricated notion of architectural
continuity, the territory of architecture is being re-
defined in what Juhani Pallasmaa claims is 8a sort of
self defence of the profession9. 8The traditional
architectural education in the Netherlands, the
academies and universities of technology, are
scarcely adapting to these changes, as Bert van
Meggelen pointed out last year. ? If there are shifts,
then these relate to special curricula or postgraduate
education. Kelly Shannon takes a look at the
postgraduate programmes on offer.
VN
Es
Pel sa
4 4
os
J
There is virtually no architectural training in Europe and North
America in which today9s preoccupations are not taken into
account. These preoccupations include the following:
a bewildering complexity of urban conditions; an obsession
with operational diagrams; an explosion in architectural theory;
an apparently unquestioning acceptance of 8market reality9;
experimentation with emerging technologies and materials;
a new interest in the emerging, exploding cities of South
America, Asia and Africa.
However, only a number of small schools (usually at the
postgraduate level) or programmes within larger
institutions, are premised upon alternative approaches to
architectural education. They are collectively challenging
parochie9, in Archis nr. 9, 1998, pp. 66-69.
Bert van Meggelen, 8Reinventing education. Preaching
against the converted9, in Archis no. 9, 1998, pp. 66-69.
(meestal op post-universitair niveau) of
bijzondere programma9s binnen grotere
instituten, heeft zich toegelegd op alter-
natieve benaderingen van het architectuur-
onderwijs. In de propagandabrochures van
sommige van deze 8progressieve9 scholen en
programma9s wordt beweerd dat ze eerder
gericht zijn op het stimuleren van een
onderzoekende houding dan op het aanleren
van vaardigheden; ze pleiten voor een
kritische benadering van de professie. Een
ander gemeenschappelijk aspect van het
8avant-garde9-onderwijs is de poging om