159 ARTYKUL REDAKCYJNY www.nt.viamedica.pl Andrzej Rynkiewicz I Klinika Chorób Serca Akademii Medycznej w Gdańsku Preparaty zawierające dwie substancje hipotensyjne — różnice i podobieństwa. Nowe możliwości wyboru leku pierwszego rzutu Fixed-dose Hypotensive Combinations — Differencesses and Similarities. New Possibilities in the Choice of the First Line Hypertension Treatment Summary Reducing blood pressure by pharmacological means clear- ly reduces cardiovascular morbidity and mortality rate. However, keeping patients on treatment and treating to a goal blood pressure are difficult in practice, and only 6% to 27% of hypertensive patients are controlled in different countries. The majority of antihypertensive drugs admin- istered as monotherapy have similar overall efficacy close to 50%. An alternative strategy to monotherapy is therefore to prescribe two drugs with different modes of action. Low- -dose, fixed combination therapy can be used in place of monotherapy as initial hypertension treatment. The re- cent JNC VI Report, WHO/ISH and PTNT guidelines recommends the use of combination therapy, especially with low-dose diuretics in hypotensive therapy initiation. The advantage of this approach is that low doses of drugs that act by different mechanisms may have additive or syn- ergistic effects on blood pressure with minimal-dose-de- pendent adverse effects. key words: hypertension control, low-dose fixed combi- nation, first choice drugs Arterial Hypertension 2000, vol. 4, no 3, pages 159–166. ciśnienia tętniczego zmniejsza ryzyko powiklań na- rządowych i przedwczesnego zgonu [1]. Zasadniczą decyzją w leczeniu nadciśnienia tętniczego po po- twierdzeniu rozpoznania i wdrożeniu modyfikacji trybu życia jest wybór leku do rozpoczęcia terapii farmakologicznej. Sukces terapeutyczny przy pierw- szej próbie wyboru leku hipotensyjnego ma niezwy- kle istotne znaczenie dla dobrej wspólpracy ze stro- ny pacjenta i kontynuacji leczenia przewleklego schorzenia, jakim jest nadciśnienia tętnicze. Nie- skuteczność w obniżaniu ciśnienia oraz kolejne zmiany preparatów często powodują odstąpienie od przyjmowania leków przez pacjentów i utratę moż- liwości znacznej redukcji ryzyka powiklań sercowo- -naczyniowych [2]. Jakość kontroli nadciśnienia tętniczego Historia wspólczesnej terapii hipotensyjnej zaczęla się w 1957 roku wraz z wprowadzeniem do leczenia nadciśnienia tętniczego diuretyków tiazydowych [3]. Skuteczność wczesnego rozpoznania nadciśnienia tęt- niczego i wdrożenia terapii poprawila się w ciągu ostatnich 30 lat zarówno w krajach Ameryki Pólnoc- nej, jak i Europy. Obniżenie ciśnienia tętniczego jest korzystne we wszystkich grupach wiekowych. Po- woduje ono między innymi redukcję liczby udarów mózgu i, w mniejszym stopniu, incydentów choro- by wieńcowej [1]. Pomimo wzrostu wykrywalności i częstości leczenia rezultaty terapii są dalekie od idealu. Wyniki badań populacyjnych wskazują, że przynajmniej u 3/4 hipertoników ciśnienie tętnicze utrzymuje się powyżej 140/90 mm Hg pomimo le- czenia [4, 5]. Ponadto duży odsetek pacjentów nie jest leczony lub nie jest świadomy podwyższonej Adres do korespondencji: prof. dr hab. med. Andrzej Rynkiewicz I Klinika Chorób Serca, AM w Gdańsku, ul. Dębinki 7, 80–211 Gdańsk tel./faks: (058) 346–12–01 Copyright © 2000 Via Medica, ISSN 1428–5851 Wstęp Dzięki kontrolowanym próbom klinicznym od końca lat 60. wiemy, że farmakologiczne obniżanie nawet lagodnie lub umiarkowanie podwyższonego