135 Natura refleksji. O trudnociach zwi¹zanych z czynnociami POZNAÑSKIE STUDIA Z FILOZOFII HUMANISTYKI Tom 8 (21), Funkcje umys³u Piotr Przybysz Instytut Filozofii Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu REFLEKSJA A STOPNIE POZNANIA SPO£ECZNEGO. W STRONÊ KOGNITYWNEJ KONCEPCJI UMYS£U SPO£ECZNEGO 1. Wprowadzenie Cz³owiek jest bytem na wskro spo³ecznym. Nawet gdy jest sam, jego mylenie i wyobrania kr¹¿¹ zwykle wokó³ spraw zwi¹zanych z jego spo³eczn¹ natur¹, tj. wokó³ relacji z innymi ludmi. Spo³eczn¹ naturê cz³owieka mo¿na badaæ np. za pomoc¹ metod socjologicznych, psycho- logicznych i filozoficznych. Mo¿na j¹ nawet próbowaæ badaæ, korzysta- j¹c z narzêdzi wspó³czesnych neuronauk, i traktowaæ mózg jako miej- sce, w którym w wyniku przekanictwa synaptycznego rodz¹ siê najprostsze reakcje, ale i najbardziej subtelne zachowania spo³eczne. Ka¿de z tych podejæ socjologiczne, psychologiczne, neuronauko- we, a nawet maj¹ce najd³u¿sz¹ tradycjê, tj. filozoficzne ma swoje jaw- ne i ukryte ograniczenia. Nie dziwi wiêc, ¿e co jaki czas podejmowane s¹ próby po³¹czenia wysi³ków badaczy reprezentuj¹cych ró¿ne dyscypli- ny naukowe w celu bardziej adekwatnego uchwycenia spo³ecznej istoty cz³owieka. Obecnie jestemy wiadkami kolejnej takiej próby, odbywa- j¹cej siê pod szyldem neurokognitywistyki spo³ecznej. Sadzê, ¿e g³ówne postulaty za³o¿enia i badawcze sk³adaj¹ce siê na program badawczy neu- rokognitywistyki spo³ecznej da siê wyraziæ w sposób nastêpuj¹cy: Przyjmuje siê istnienie prostych (resp. elementarnych, ni¿szych) aktów poznania spo³ecznego i nadbudowanych nad nimi z³o¿onych (resp.