Festschrift in Honor of Talat Tekin İstanbul 2008, edited by Mehmet Ölmez Türk Dilleri Araştırmaları 18 (2008): 333-340 Eski Türk yazıtlarındaki eşük, kedimlig ve teve Üzerine Mehmet Ölmez (İstanbul) Orhon Yazıtları adıyla bilinen ve özelde Bilge Kağan, Kül Tegin genelde ise Bilge Kağan, Kül Tegin ve Tunyukuk yazıtlarını içeren en eski Türk dili yadigarları 1894 yılından beri türlü yönlerden çalışılmakta, her geçen gün yazıtlarla ilgili çeşitli sorunlar, konular açıklığa kavuşturulmaktadır. Ancak toplamı 7000’den az kelime, kelime çeşidi ise tamamı birbirinden ayrı 1000 kelimeden ibaret olan yazıtlarla ilgili son söz söylenmemiştir, yakın zamanda da söyleneceğe benzemiyor. Bununla birlikte, Sir G. Clauson’un da vurguladığı gibi, yazıtlarla ilgili bir çok, önemli sorun çözülmüş, Yenisey yazıtlarıyla ilgili sorunlarsa henüz bu aşamaya gelememiştir. 1 Yazıtlardaki bir çok sözcüğün ünlü ve ünsüz değerleri üzerine düzeltiler yapılmış, bazı sözcüklerin hayalî sözcükler olduğu anlaşılmıştır. Burada yazıtlarda karşılaştığımız üç ayrı kelimenin okunuşu ve anlamlandırılışı ile ilgili bir kaç satır yazmak istiyorum. Buna göre aşa- ğıda yer vereceğim sözcüklerden ilki hayalî bir okuyuş olup daha sonraki yayımcılarca düzeltilmiştir. Bunda, yazıtlar sonrası Türkçesinde söz ko- nusu yazıtlara ait hayalî, yanlış okuyuşla ilgili örneklerin bulunuşu etken olmuştur (†eşük). 2 İkinci sözcük ise anlam yönünden ele alınmaktadır 1 Studies, s. 68. 2 Bu konuya küçük bir örnek vermek gerekirse daha evvel yasa-r, kiŋşür- şeklinde okunan hayalî sözcükler sonraları düzeltilmiş, ay-sar, kikşür- okunmuş, budun gibi eski okuyuşlar da bodun olarak düzeltilmiştir.