Agnieszka Kwiatkowska Zieloni 2004 – reprezentacja nowych ruchów społecznych na polskiej scenie politycznej Partia Zieloni 2004 stanowi istotną nowość na polskiej scenie politycznej, zarówno jeśli chodzi o podejmowaną przez nią problematykę z nurtu lewicowo-libertariańskiego, jak i sposób organizacji wewnętrznej: strukturę, metody podejmowania decyzji oraz wyłaniania liderów, a także strategie rywalizacji politycznej. Stanowi pierwsze w Polsce ugrupowanie w pełni oparte na zasadach tzw. Zielonej Polityki. Zieloni 2004 uzyskują od momentu powstania niewielkie poparcie wśród wyborców (poniżej 0,5 proc.), jednak biorąc pod uwagę sukcesy partii o zbliżonym profilu w wielu krajach Europy Zachodniej, a od 1989 r. również Środkowo-Wschodniej, jak i przemiany społeczno-ekonomiczne zachodzące w Polsce, nie jest wykluczony w przyszłości wzrost zainteresowania polityką postmaterialistyczną i, tym samym, powiększenie się elektoratu partii reprezentujących ten nurt. W artykule wykorzystane zostały dane ankietowe zebrane przez autorkę podczas trzech Walnych Zgromadzeń Delegatów Partii Zieloni 2004, które odbyły się w latach: 2004 r. w Gdańsku, 2006 r. w Katowicach oraz 2008 r. w Warszawie. Część pytań powtórzona została we wszystkich badaniach, co pozwoliło na prześledzenie zmian w poglądach delegatów w czasie, część miała charakter zróżnicowany i odnosiła się do aktualnych wydarzeń i działalności partii. Geneza Zielonych 2004 Pierwsze zielone ugrupowania powstały w krajach Europy Zachodniej w latach 70- tych i 80-tych ubiegłego wieku. Chociaż już wcześniej w programach „starych” partii politycznych pojawiły się postulaty ekologiczne, pacyfistyczne i równouprawnienia kobiet, to dopiero nowo tworzące się podmioty zintegrowały szerokie spektrum tych kwestii w ramach tzw. zielonej polityki, łącząc je z postulatami decentralizacji, demokratyzacji i ponadnarodowego, globalnego podejścia do polityki. Większość europejskich Partii Zielonych wyrosła z organizacji nowych ruchów społecznych jako ich polityczna reprezentacja. Poprzez dążenie do uczestnictwa w kształtowaniu polityki państwa aktywiści tych ruchów zamierzali realizować na większą skalę postulaty swoich środowisk. Nowe ruchy społeczne, przede wszystkim ruch ekologiczny, w mniejszym stopniu feministyczny, LGBT (lesbian, gay, bisexual, transgender), pacyfistyczny, a w późniejszych latach także alterglobalistyczny, stały się dla partii Zielonej Polityki nie tylko źródłem idei politycznych,