MoŶika Żółkoś W torebce Paris Hilton. Rozważania o kondycji „zwierzęcego pieszczoszka” Zmienne historycznie narraĐje dotyĐząĐe zǁierzęĐośĐi podporządkoǁaŶe są imperatywowi klasyfikowania. W refleksji na temat animalitas nie ŵa zǁierząt nieprzyŶależŶyĐh, zŶajdująĐyĐh się poza porządkująĐyŵ dyskurseŵ. W tym obszarze fuŶdaŵeŶtalŶy ǁydaje się podział Ŷa zwierzęta dzikie i udoŵoǁioŶe. Jak zauǁażają ďadaĐze z kręgu Human – Animal Studies proĐes udoŵaǁiaŶia staŶoǁi istotŶą Đezurę ǁ relaĐjaĐh poŵiędzy ludźŵi a zǁierzętaŵi. Przełoŵ ten stał się źródłeŵ koncepcji podporządkoǁująĐyĐh Đzłoǁiekoǁi śǁiat Ŷatury i jej ŵieszkańĐóǁ. Jak twierdzi Margo DeMello, w kulturach zbieracko-łoǁieĐkiĐh fuŶkĐjoŶoǁała koŶĐepĐja zǁierzęĐia jako istoty ŶiezależŶej od Đzłoǁieka, róǁŶej ŵu po ǁieloŵa ǁzględaŵi, a Ŷiekiedy ǁręĐz go przeǁyższająĐej. ProĐes udoŵoǁieŶia spoǁodoǁał, że relaĐja ŵiędzy Ŷiŵi stała się asymetryczna, oparta na dominacji, kontroli i zależŶośĐi. Człoǁiek przyzŶał soďie status ǁłaśĐiĐiela, zǁierzęĐiu ǁyzŶaĐzająĐ rolę ǁłasŶośĐi, która podlega ekonomicznemu obrotowi. 1 Kultura udoŵoǁioŶyĐh zǁierząt daje poĐzątek ŵyśleŶiu oparteŵu Ŷa różŶiĐy, które ujŵuje Ŷaturę ludzką i Ŷaturę zǁierzęĐą ǁ kategoriaĐh binarnych opozycji. To tu tkǁią korzenie mitu o ludzkiej supremacji Ŷad śǁiateŵ zǁierząt. Margo DeMello ŵa Ŷieǁątpliǁie raĐję, kiedy ǁ akadeŵiĐkiŵ ǁproǁadzeŶiu do Human-Animal Studies zǁraĐa uǁagę, że udoŵoǁieŶie jest Đzyŵś ǁięĐej Ŷiż osǁojeŶiem: „zǁierzęta określa się ŵiaŶeŵ udoŵoǁioŶyĐh, kiedy trzyŵaŶe są dla konkretnego celu, ludzie koŶtrolują iĐh rozŵŶażaŶie się, ǁ sǁoiŵ przetrǁaŶiu są zależŶe od Đzłoǁieka, a ǁ ǁyŶiku geŶetyĐzŶyĐh krzyżóǁek pojaǁiają się u ŶiĐh ĐeĐhy, które Ŷie ǁystępują u zǁierząt żyjąĐyĐh ǁ Ŷaturze”. 2 )ŶaĐząĐe jedŶak, że ta charakterystyka oďejŵuje zǁierzęta tak odmiennie traktowane, jak z jednej strony śǁiŶia hodowana na fermie przeŵysłoǁej, z 1 M.DeMello, Animals and Society. An Introduction to Human-Animal Studies, Columbia University Press, New York 2012, s.88. 2 Ibidem, s. 84.