Adrianna Szczerba InstytutArcheologii Uniwersytetu Łódzkiego ROLAROSYJSKICH ZJAZDÓWARCHEOLOGICZNYCH WDYSKUSJINADOCHRONĄZABYTKÓWWIMPERIUM ROSYJSKIMWXIXINAPRZEŁOMIEXIXIXXWIEKU PowojnachnapoleońskichwcałejEuropiepodjętotrudwypracowaniasystemu ochrony zabytków – norm prawnych oraz struktur organizacyjnych. W efekcie tych działań, pod koniec XIX w., większość krajów Starego Kontynentu posia- dała ustawy konserwatorskie1 (lub przynajmniej zbiory przepisów) oraz insty- tucjesprawującenadzórnadzabytkami(wniektórychpaństwachprzyznanotym organomfunkcjętylkodoradczą,winnychzłożonowichręcenawetcałąwład- zę nad zabytkami). Dolat20.XIXw.ochronazabytkówarcheologicznychiarchitektonicznych w Rosji, poza nielicznymi wyjątkami, praktycznie nie istniała, a inicjatywa w kwestii ochrony starożytności należała, przede wszystkim, do rosyjskich władców. Aktywność nielicznych wówczas instytucji naukowych na tym polu byłasłaba(wyjątekstanowiłyterenynadczarnomorskie).Dopierowokresiepa- nowania cara Mikołaja I (1825–1855) i jego następców nastąpił rozwój prawo- dawstwa konserwatorskiego, jak również społecznych działań na rzecz ochrony starożytności.Wtymczasiewwieluróżnychustawachrosyjskichumieszczono zapisy poświęcone ochronie zabytków. Jednocześnie w środowisku naukowym toczono dyskusje nad jak najlepszą organizacją ochrony zabytków na terenie całegoImperiumRosyjskiego.Szczególnymmiejscem,gdzieprowadzonotakie rozmowy były rosyjskie zjazdy archeologiczne. ANALECTAR.XX:2012,z.1