Feminist Politika, sayı:2, Nisan 2009 Hüseyin Üzmez Olayı Alev Özkazanç Üzmez olayının ardından aylarca süren siyasal tartıma ve gerilim süreci, Türkiye’de hukuk, devlet ve siyasal süreçlerle ilikili olarak cinsel suçların mahiyetini anlamak için bulunmaz bir fırsat yaratmı oldu. Olayın genel seyrine dair bilgilerin hala hafızalarda taze olduunu varsayarak sadece gelinen son noktayı hatırlatalım. 24 Mart 2009’da yapılan 5. durumada, BÇ’nin 16 Nisan’da Adli Tıp Kurumunda tekrar muayene edilmesi ve durumanın 26 Mayıs’a ertelenmesine karar verildi. Yani bu yazı yazılırken hala yeni rapor bekleniyordu. Olay çok farklı düzeylerde analizleri tahrik etmi olsa da feminist bir bakı açısından, bu farklı tartımaların balanması gereken temel bir soru demeti var. BÇ neden ve nasıl madur edildi? Neden hukuk küçük bir kızın hakkını korumakta aciz kalıyor? Bu gönülsüzlük, lakaytlık, tarafgirlik ve beceriksizliin kaynaı nedir? Daha derine inip sorarsak, hukuk, devlet ve ataerkil düzenin girift bir etkileime girdii bu alacakaranlık kuaının mahiyeti nedir? Ben bu kısa yazıda, bu konunun imdiye kadarki tartımalarda ihmal edilmi olan iki çetrefil boyutuna dikkat çekmek istiyorum. Daha derine inmek için bir hatırlatma yapalım ve bir soru soralım: ok yaratan tahliye kararının tek sorumlusu Adli Tıp Raporu deil --ki bu raporun tek baına tahliye gerekçesi olması hukuken geçerli deildir—BÇ ile anne ve babasının ifade deitirmi olmalarıdır. Peki, Üzmez’i davada güçlü kılmasının yanında bu ifade deiikliklerinin anlam ve önemi nedir? Hem Üzmez hem de aile bireyleri ilk savcılık ifadelerinde olayın niteliini kaba hatlarıyla anlamamızı salayacak açıklamalar ve itiraflarda bulunmuken, ilk durumada bunlar reddedilmitir. “Aile” bir bütün olarak Üzmez lehine tavır deitirmi, ayrıca baba ile Üzmez arasında karılıklı olarak birbirlerine kırgın olmadıkları, aynı ekilde devam etmek istedikleri yolunda mesajlar iletilmitir. Açık olan udur: “Aile” ile Üzmez arasında suç ortaklıına dayanan bir karılıklı kollama çabası vardır ve küçük kız BÇ’nin çok eskiden kurulmu ve anne ve babasının dâhil olduu bu ortak yaamdan sıyrılması çok zor görünmektedir. BÇ’nin ailenin elinden alınıp devlet koruması altına alınmı olması onu aile etkisinden sıyırmayı baaramamı, tersine annesinin mahkûm olmasını önlemek ve eve geri dönebilmek için onu ifade deitirmeye zorlamıtır. Üzmez ile bir bütün olarak “aile” arasında kurulan özgün ilikinin nitelii bizi sorunu kalbine götürecektir. Çünkü Üzmez’i kendinden emin ve fütursuz kılan bu özgül ilikinin kendisidir ve öyle görünüyor ki ne hukuk ne de ayyuka çıkan toplumsal tepki bu ikilinin arasına girmekte pek de baarılı olamamıtır. Olaya dair medyaya yansıyan bilgiler, Üzmez ile aile arasındaki ilikinin niteliine dair u sonuca varmaya yeterlidir. Üzmez uzun bir süredir bu aile üzerinde dinsel öelerle eklemlenen güçlü bir sınıfsal tahakküm ilikisi kurmu ve hem anne LÇ’ye hem de BÇ’ye yönelik cinsel eylemleri bu genel tahakküm ilikisi balamında gerçeklemitir. Üzmez ile aile arasındaki iliki paternalist bir istismar ve tahakküm ilikisidir. BÇ’nin kaderi, dedesinin (LÇ’nin babası) kapıcı olarak Üzmez’in hizmetinde 20 yıl çalımı olmasıyla batan çizilmitir. Üzmez çok eskiden bu kapıcı ailesi ve bu arada ailenin kızı olan LÇ ile benzer bir istismar ilikisi kurmutur.  vermi, zekat vermi, her tür yardım yapmı ve hatta “o sıralar