NA GRANICY INTENCJONALNO¶CI. KONSEKWENCJE DLA PRZEK 3 ADU Przemysław Janikowski Celowo wykorzystany w tytule niniejszego artykułu błąd, przypomi- nający dość często występujące na stronach internetowych problemy z kodowaniem czcionek, stanowi najlepsze wprowadzenie do tematyki intencjonalności rozwiązań z pogranicza chwytu i pomyłki. Zmusił on organizatorów konferencji, w ramach której prezentowany był ten tekst, do rozważenia prawdopodobieństwa, z jakim zastosowane rozwiązanie stanowiło zamierzenie autora i do porównania go z prawdopodobień- stwem, że jest to wynik „złośliwości” sprzętu (aby tematy wystąpień można było podać do publicznej wiadomości). Rozmaite czynniki, które mogli wziąć pod uwagę redaktorzy odzwierciedlają wysiłek, który w przypadku literatury mniej lub bardziej eksperymentalnej (ale nie tylko) muszą podjąć tłumacze. Oczywiście, w tłumaczeniu wysiłek ten jest o wiele bardziej zło- żony i o wiele bardziej jednoznacznie konieczny. A jednak nieczęsto pojawia się namysł nad nim — chyba tylko wówczas, gdy w wyniku ingerencji tłumacza lub redaktora twórczo poszerzona norma języ- kowa zostaje sprowadzona do języka standardowego  . Częściej już teoretyzuje się na temat błędu ogólnie, czyli błędu niezamierzonego. W dyskusjach takich, zwłaszcza nad tekstami o charakterze zasadniczo  Zob. np. K. Lukas: Konstruowanie kulturowej odmienności w przekładach „A Cloc- kwork Orange” Anthony’ego Burgessa (na język polski i niemiecki). W: Odmienność kul- turowa w przekładzie. Red. P. Fast, P. Janikowski. Katowice–Częstochowa: Śląsk–WSL 2008, s. 91–97; H. Zielińska: Zagrożdżone nie do odratunku, czyli jak tłumaczyć błędy językowe. W: Dialog czy nieporozumienie? Red. P. Fast, P. Janikowski. Katowice–War- szawa–Częstochowa: Śląsk–WSL 2006, s. 37–54; por. A. Winnik: Kawałek Silnego jest w każdym [wywiad z Iriną Lappo]. „Esensja” 2004, nr 5, s. 122. Artykuł dostępny na stronie: <http://www.esensja.pl/ksiazka/wywiady/tekst.html?id=1240>.