TERMINUS R. XIV (2012) z. 25 doi:10.4467/20843844TE.12.002.0465 s. 47–68 RADOSŁAW GRZEŚKOWIAK (Uniwersytet Gdański, Gdańsk), JAKUB NIEDŹWIEDŹ (Uniwersytet Jagielloński, Kraków) NIEZNANE POLSKIE SUBSKRYPCJE DO EMBLEMATÓW OTTONA VAN VEEN I HERMANA HUGONA. PRZYCZYNEK DO FUNKCJONOWANIA ZACHODNIEJ GRAFIKI RELIGIJNEJ W KULTURZE STAROPOLSKIEJ I W 1615 roku ukazał się zbiór Ottona van Veen (1556–1629) Amoris di- vini emblemata. Jego autor, wzięty malarz i graik o gruntownym humani- stycznym wykształceniu, parę lat wcześniej wydał poświęcone niesfornemu Kupidynowi Amorum emblemata (1608). Okazało się jednak, iż emble- maty te można odczytywać nie tylko przez pryzmat frywolnej erotyki. W krótkiej przedmowie Ad Lectorem et Spectatorem artysta wyznał, iż po- mysłodawczynią zbioru była infantka Izabela Klara Eugenia Habsburżanka (1566–1633), której zlecenia malarskie van Veen często realizował. Przy- szła namiestniczka hiszpańskich Niderlandów, ale także przyszła klaryska, zwróciła artyście uwagę, iż moralistyczne w swej wymowie utwory sku- pione na sprawkach Amorka wydane siedem lat wcześniej łatwo zmienić można na apologię Amora Bożego 1 . 1 O. Vaenius, Amoris divini emblemata, Antverpiae 1615, s. 4. Por. też: S.L. Sebas- tián, La visión emblemática del amor divino según Vaenius, „Cuadernos de arte de la Fun- dación Universitaria Española” II, 1985, s. 3–51; M. Th øf ne r, „Let your desire be to see God”: Teresian Mysticism and Otto van Veen’s „Amoris Divini Emblemata”, „Emblematica” Publikacja objęta jest prawem autorskim. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i rozpowszechnianie zabronione. Publikacja przeznaczona jedynie dla klientów indywidualnych. Zakaz rozpowszechniania i udostępniania serwisach bibliotecznych