95 Małgorzata Lisecka Regna il sonno su tutti – la luce langue… Motywy snu i wyobraźni oraz ich przekształcenia w Makbecie Piavego i Verdiego Nie ulega wątpliwości, że imaginatio jest potężnym fun- damentem, na którym wspiera się cała poezja dawna. Cli- ve Staples Levis, czyniąc aluzję do tytułu Sidneyowskiej Defence of Poesy, scharakteryzował tę prawidłowość pod postacią następującego przeciwstawienia w swoim eseju English Literature in the Sixteenth Century: The defence of poetry (…) is a defence not of poetry as against prose but of fiction as against fact. The word poetry covered all imaginative writing whether in prose or verse, and even those critics who did not so extend it thought of poetry primarily as invention 1 . Należy zatem odróżnić imaginatio jako poetycką za- sadę kreowania świata przedstawionego (w tej funkcji ma ona znaczenie ogólniejsze i konstytutywne dla dra- matu Szekspirowskiego) od wyobraźni pojmowanej jako wewnętrzna kategoria dzieła sztuki: fantasmagorii, sta- nowiącej kontrapunkt wobec elementów akcji, mających 1 C.S. Levis, English Literature in the Sixteenth Century, Oxford 1954, s. 318. „Obrona poezji (…) nie jest obroną po- ezji przeciwstawionej prozie, ale fikcji przeciwstawionej fak- towi. Słowo poezja często oznacza wszelką twórczość pisaną opartą na zmyśleniu, obojętnie, czy jest to proza, czy wiersz. Nawet ci krytycy, którzy nie nadawali temu pojęciu tak szerokie- go zakresu, myśleli o poezji przede wszystkim jako o inwencji” (przekład polski Małgorzata Lisecka). Res Facta Nova xx(xx).indd 95 Res Facta Nova xx(xx).indd 95 2014-02-04 13:14:31 2014-02-04 13:14:31