1 Διευρύνοντας την ορατότητα της Εκκλησίας στη δηµόσια σφαίρα. Σχέσεις Ορθόδοξης Εκκλησίας και ελληνικής κοινωνίας επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Βασιλική Γεωργιάδου Πάντειο Πανεπιστήµιο Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, ως η Εκκλησία της ‘επικρατούσας θρησκείας’, διαθέτει τα τυπικά χαρακτηριστικά µιας ‘δηµόσιας εκκλησίας’. Επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, εκτός από ‘δηµόσια’, η Ορθόδοξη Εκκλησία γίνεται και µια ‘εκκλησία της δηµοσιότητας’: Όπως και άλλες θρησκείες και εκκλησίες στην ύστερη νεωτερικότητα, ο Προκαθήµενός της και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία αυξάνουν την παρουσία τους στα µέσα ενηµέρωσης, προσαρµόζονται στις φόρµες και την τεχνολογία των media αλλά και ‘υπάγονται’ στη λογική των ΜΜΕ. Με τη βοήθεια εµπειρικών δεδοµένων, που λαµβάνουµε υπόψη, διαπιστώνουµε, ωστόσο, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία µε τον Χριστόδουλο επικεφαλής έχασε σε κοινωνική αποδοχή, όπως και σε τακτικά εκκλησιαζόµενους πιστούς. Επιπλέον, επί των ηµερών του δεν ανακόπηκε η φθορά της µεταξύ των νέων, στην προσέγγιση των οποίων ο τότε Αρχιεπίσκοπος είχε δώσει ιδιαίτερη περοσοχή. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος γνώριζε τον τρόπο η Εκκλησία να αποκτήσει ορατότητα και δηµοσιότητα, αλλά η µεγαλύτερη ορατότητα και δηµοσιότητα που της προσέδωσε δεν συνέβαλαν στη διεύρυνση της πνευµατικής και εκκλησιαστικής της επιρροής. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που χρησιµοποιήθηκαν στο άρθρο, τη δεκαετία 1998-2008 εδραιώνεται το φαινόµενο της διάχυτης και χαλαρής θρησκευτικότητας που υπήρχε ήδη ως ένα χαρακτηριστικό των σχέσεων Ορθόδοξης Εκκλησίας και ελληνικής κοινωνίας κατά τη Μεταπολίτευση.