1 Joanna Minta Dolnośląska Szkoła WyĪsza źdukacji TWP „Pozornie dorośli” – zawieszenie pomiędzy młodzieńczością a dorosłością Młodzi ludzie rozpoczynają dorosłe Īycie w niezwykle ciekawych, ale takĪe wymagających czasach. Wielowarstwowa, zmienna, niestabilna i niejednoznaczna rzeczywistość, w jakiej Īyją sprawia, Īe i tak niełatwy dla wielu czas róĪnorodnych i intensywnych przejść: od okresu dojrzewania do dorosłości; poprzez poszczególne etapy edukacji do świata pracy; okres wzmoĪonych wyborów dotyczących przyszłej drogi Īyciowej, a takĪe czas podejmowania coraz bardziej odpowiedzialnych ról społecznych, staje się jeszcze trudniejszy 1 . W zróĪnicowanym, zmieniającym się i nieprzewidywalnym świecie, wielką trudność sprawiają młodym dorosłym waĪne dla nich pytania o plany i cele, do jakich zmierzają. Rzadkością bowiem są wszechobecne jeszcze niecałe 20 lat temu tradycyjne, linearne kariery, jakie często realizowali ich rodzice, które pozwalały z duĪym prawdopodobieństwem określić poszczególne etapy Īycia. Dziś, kiedy większość sytuacji społecznych, a szczególnie dotyczących rynku pracy charakteryzuje hasło Nic na długo (No long term) 2 , niemoĪliwe wydaje się udzielenie odpowiedzi na pytania o kształt przyszłości, zwłaszcza zawodowej. Współczesna rzeczywistość to świat, w którym równie szybko moĪna osiągnąć sukces, jak i ponieść ogromną poraĪkę. Spotykamy w nim dojrzałych nastolatków, którzy podąĪają duĪo dłuĪszą drogą do samodzielności, niĪ wcześniejsze pokolenia (m.in.: ze względu na wydłuĪoną edukację, trudności w usamodzielnieniu się itp.), a takĪe młodych, trzydziestoparoletnich ludzi kierujących globalnymi korporacjami, nierzadko będących ich prezesami, a nawet właścicielami, co do niedawna było realnie osiągalne w duĪo póĨniejszych etapach Īycia. To takĪe rzeczywistość, w której moĪemy spotkać pełnoletnie osoby, które dopiero rozpoczynają samodzielne Īycie osobiste i zawodowe oraz takie, które nie identyfikują się ze społecznością ludzi dorosłych. Mimo niestabilności i niejednoznaczności otaczającego nas świata, które stają się paradoksalnie jego cechami stałymi, niezwykle waĪne jest podejmowanie pytań o własną przyszłość i przygotowywanie się do niej, ze świadomością, Īe dotyczące jej plany i konstrukcje z załoĪenia będą musiały ulegać zmianom, abyśmy mogli w pełni wykorzystać 1 Por. M. Oleniacz, Przeżywanie młodości. Obraz fenomenu w badaniach biograficznych, Kraków 2005 2 R. Sennett, Korozja charakteru. Osobiste konsekwencje pracy w nowym kapitalizmie, Warszawa 2006, s.22. Dyskursy Młodych Andragogów 8 (2007), s. 29-43