1 Archeologia i II wojna światowa: drzewa z rytami jako kultura materialna Maksymilian Frąckowiak, Kornelia Kajda, Dawid Kobialka Można powiedzieć, że archeologia już jakiś czas temu przestala być archeologią. To znaczy, wielu badaczy odchodzi od rozumienia archeologii jako nauki o arche; nauki jedynie o tym, co dawne, o tym co liczy setki czy też tysiące lat (np. Buchli, Lucas 2001). Dziś archeologia jest raczej nauką o kulturze materialnej, bez względu na czas jej powstania. To wlaśnie problematyka rzeczy ukonstytuowala archeologię jako naukę akademicką (Lucas 2004), można to chociażby dostrzec w tytule jednej z szeroko ostatnio omawianych w dyskursie archeologicznym książek: archaeology is the discipline of things (Olsen i in. 2012). Z tego punktu widzenia archeologią jest zarówno studiowanie fragmentów neolitycznych naczyń, jak i badania nad kulturą materialną z czasów II wojny światowej (ryc. 1). W rzeczy samej, w tym krótkim tekście chcemy pokrótce opisać nasze badania prowadzone w ramach archeologii II wojny światowej (por. Schofield 2005). Rycina 1. Pozostalości transzei z czasów II wojny światowej, Chycina (fot. Dawid Kobialka).