رمان کوردی، آینه ی قهرمان مسأله دارحمدپوروان م کادبیات دری دارد. از آن رو که ار بسزای تاثیدبیات به موازات آن اوی هنر ودهای آن رکرجتماعی و کار شرایط ااسیط سی شرایاگسستنی باوندی ن پی- و تقریباعی استجتما ا" امی مشخصه تمی آن را محتوای فرمی و هایبرمیگیرد ن در میجتماعین کرد. شرایط ا درک و تبیجتماعیی ایل ساختارها را بدون تحلدبیات توان ااسی و سیقتصادی ا میبیات شوند.صی ازادل فرم وسبک خا افوند موجب ظهور یا توان درمیانویس گلدمناب ل در این بن را بیدبی، رما انواع ا واسطهستقیم ترین ومن فرمی ادبی می تریاند ک در پیوند ه ددی استقتصا روابط ا با . وی که، حماسهن را رماف می تعریر آن استستانی که خود خوا ترسیم جهاسنده برای نوی ی ذهنن آن را کند، قهرماله دار می قهرمانی مساف آن میتعری و در نامد گوید:صطاح ا« شخصیت پروبلماتیک» را نه به معنای« فرد مسأله ساز» بلکه به معنایتی شخصی به کار می بریم که زندگانی وهایش، ارزش او را در برابر مسائلی حل نشدنی که نمی تواند آگاهی روشن وقی دقی از آنها به دست آورد،ار قر میهند د و اینژگی وی است که قهرمان رمانی را از قهرمان تراژیک جدا می کند. ز قهرمانن و حرکت ا رما سیررمانی مساله قه و تراژدی به حماسی های د ار دردبیات ا کوردیتص خود را دارد.ز و فرودهای مخ فرا واضع است کهه بعد ازان کوتانی داستدبیات جها در ا رمان ظهور می کند ، ولی در قسدبیات م ا کوردی جلوه میادله برعکس این مع کند،ه ده کوتاه چندستان و دا ادبیز رمان به فضای قبل ادگانویسن ن کورده یافت رام دار تقد . ددبیاتن در ا رماان کوتاه بر ست کوردی می توان حدره داشت: اولنشایل ا به دو دل اقلترجمین ک م وستانری به ترجمه دا بیشت رد رغبتشان می کوتاه نند داد ، و ترجمهستان اولین دا یسی و ترکی بهبی، فارا از عرای کوتاه ر ه کوردیمان که خود فرمیند. رم دادنجا ا شیوهی است وروپای ا یون درک سیاق هرگز بدص خود را دارد نگارش خا دومن قابل نگارش نیست. ادبی آنان کوتاه می داسته نسبت و حجم آن بیل فرمتری به دلن فرصت و شرایط بهوشتن رما ناسیط سی طلبد، شرای–