PSyCHOTERAPIA 2 (161) 2012 strony: 15–27 creativity in psycho- therapy heuristic rules creative process in psychotherapy Summary: The paper is an attempt to look at psychotherapy from the perspective of „psychology of creativity”. the authors present various aspects of the creative process of psychotherapy using heuristic rules deined by Edward Nęcka. the process of therapy, relation with the patient and cooperation within the therapeutic team are referred to the work of „creative teams”. this allows one to see the possibilities hidden in differences of opinion and perspectives. Creativity is regarded as lexibility of thinking, ability to reformulate dificulties into resources, to undermine assumptions and to create new valuable solutions. Heuristic rules appear to be commonly, though secretly, used in psychotherapy. their exposure permits one to use them consciously and more effectively. Autorzy artykułu, reprezentujący różne podejścia do terapii, zajmują się analizą użyteczności psychologii twórczości dla praktyki psychote- rapeutycznej. Odwołując się do zasad heurystycznych sformułowanych przez Edwarda Nęckę, przedstawiają różne wymiary twórczego procesu pomagania. Proces terapii, relacja z pacjentem i współpraca w zespole terapeutycznym porównane są do działań teamów kreatywnych. Kreatyw- ność rozumiana jest tu jako elastyczność myślenia, zdolność przeformu- łowywania trudności w zasoby, przełamywania założeń oraz umiejętność tworzenia nowych i wartościowych rozwiązań. Wojciech Drath, Grzegorz Mączka, Magdalena Pozarzycka pSycHoloGiA tWórcZości JAKo źróDło iNSpirAcJi dla psychoterapeutów psychology of creativity as a source of inspirations for psychotherapists krakowski Instytut Psychoterapii Dyrektor: Ryszard Izdebski Miejcie zawsze na uwadze, że tam, gdzie jest iskra, może pojawić się ogień, a szcze- gólnie wtedy, gdy ta iskra zatli się w martwym drzewie — usuńcie ją zanim będzie za późno! otto kernberg Trzydzieści sposobów zniszczenia kreatywności kandydatów na psychoanalityków [1] Wstęp Artykuł ten jest efektem współpracy trójki terapeutów, z których każdy kształcił się w innym modelu psychoterapii (Gestalt, behawioralno-poznawczym, systemowym i psychodynamicznym). Spotkaliśmy się w Krakowskim Instytucie Psychoterapii, gdzie pracujemy prowadząc terapię grupową i rodzinną. W naszym zespole stosowanych jest wiele modeli rozumienia problemów zgłaszanych przez klientów, co prowadzi do różno- rodności w zakresie sposobu budowania relacji z pacjentem. Stwarza to pewne trudności natury teoretycznej (który model rozumienia problemów przyjąć) i praktycznej (który model relacji leczącej z pacjentem przyjąć lub jak wykorzystać powstające różnice). Można