Kultura i Edukacja 2010, nr 2 (76) ISSN 1230-266X Katarzyna Stankiewicz UKRYTY PROGRAM KSZTAŁCENIA LEKTORÓW JĘZYKA POLSKIEGO JAKO OBCEGO W ramach pedeutologii rzadko podejmowane są kwestie dotyczące nauczycieli języków obcych, a problematyka związana z osobą nauczyciela języka polskiego jako obcego jest w zasadzie nieobecna. Zapomina się, że język polski coraz czę- ściej bywa nauczany jako język obcy, co ma znaczące konsekwencje dla wizerun- ku Polski i Polaków za granicą. Nauczanie języka polskiego oraz kształcenie lek- torów jest domeną osób z wykształceniem polonistycznym, w szczególności o profilu językoznawczym, które koncentrując się na kwestiach językowych, czę- sto nie dostrzegają kulturowego wymiaru kursów językowych i ich społecznego znaczenia. Problem ten warto przeanalizować, mając na uwadze kategorię ukry- tego programu. Pisząc o lektorach języka polskiego, mam na myśli nauczycieli nauczających języka polskiego jako obcego zarówno w kraju, jak i za granicą, prowadzących kursy językowe w grupach obcokrajowców, jak również w grupach polonijnych, z uczestnikami w różnym wieku oraz na różnym poziomie znajomości języka. W kraju nauczanie odbywa się zazwyczaj w grupach wielonarodowych, natomiast poza granicami – w jednorodnych. Warto dodać, że rola lektora języka, w szcze- gólności w obcym kraju, jest dosyć specyficzna i nie ogranicza się do przekazu wiedzy oraz kształcenia sprawności językowych. Nauczyciel staje się jednocześnie ambasadorem kultury polskiej, postrzegany jest jako jej przedstawiciel, decyduje o tym, które informacje o Polsce dotrą do uczniów oraz wpływa – bezpośrednio i pośrednio – na charakter ich postaw i opinii. Celem tego tekstu jest przedstawienie wniosków z analizy ukrytego programu akademickiego kształcenia nauczycieli języka polskiego jako obcego oraz interpre-