Michał Brzeziński * Marian Gorynia ** zBiGniew hockuBa *** Ekonomia a inne nauki społeczne na początku XXI w. Między imperializmem a kooperacją **** 1. Wprowadzenie zdecydowana większość ekonomistów i spora część przedstawicieli innych nauk oraz odbiorców treści naukowych zapewne zgodziłaby się z opinią, że ekonomia głównego nurtu (mainstream economics, Me) jest „królową nauk społecznych” 1 . Jak pisze edward P. Lazear w sławnym już, szeroko zakrojonym przeglądzie ba- dań na temat wpływu ekonomii na inne nauki społeczne: „każdy test rynkowy dowodzi, że ekonomia jest główną nauką społeczną. Przyciąga ona najwięcej stu- dentów, cieszy się uwagą polityków gospodarczych i dziennikarzy oraz jest recen- zowana, zarówno pozytywnie jak i negatywnie, przez innych naukowców” [Laze- ar 2000, s. 99]. Jest również faktem, iż ekonomiczne metody badawcze są stoso- wane przez licznych przedstawicieli innych nauk społecznych, a w niektórych zastosowaniach analizy nieekonomiczne zostały całkowicie zastąpione ekono- micznymi [Lazear 2000, s. 104]. ekonomia jest również jedyną nauką społeczną, której przedstawicielom przyznaje się nagrodę nobla. Głoszony przez ekonomistów sukces ich dyscypliny bywa uzasadniany rozma- icie – już to przez zaawansowany rygor matematyczny osiągnięty w ekonomii, * Dr Michał Brzeziński – wydział nauk ekonomicznych, uniwersytet warszawski, mbrze- zinski@wne.uw.edu.pl ** Prof. dr hab. Marian Gorynia – wydział Gospodarki Międzynarodowej, akademia ekonomiczna w Poznaniu, m.gorynia@ae.poznan.pl *** Prof. dr hab. zbigniew hockuba – wydział nauk ekonomicznych, uniwersytet warszawski, hockuba@wne.uw.edu.pl **** artykuł powstał na podstawie referatu przygotowanego na Viii kongres ekonomistów Polskich, warszawa 29–30 listopada 2007. 1 Pojęcie „ekonomii głównego nurtu” jest omówione w sekcji 2.1. „nauki ekonomiczne” (w tym ekonomię) traktujemy jako podzbiór właściwy „nauk społecznych”.