47 Tomasz Sroka Koncepcja jedności Kary ograniczenia wolności w nowym modelu tej Kary po nowelizacji z 20 lutego 2015 r. Treść kary ograniczenia wolności w modelu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. konstru- owana była na podstawie dwóch elementów, mających charakter obligatoryjny. Elementem decydującym o dolegliwości tej kary było nało- żenie na skazanego obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele spo- łeczne w wymiarze od 20 do 40 godzin w sto- sunku miesięcznym. Wyjątkowo, w wypadku osoby zatrudnionej, obowiązek pracy mógł być zastąpiony potrąceniem od 10% do 25% wyna- grodzenia za pracę w stosunku miesięcznym. Podstawowym elementem kary ograniczenia wolności, stanowiącym jej istotę, był zatem albo obowiązek wykonywania pracy, albo po- trącenie wynagrodzenia za pracę, przy czym ta druga forma wykonywania kary ograniczenia wolności stanowiła rozwiązanie o charakterze wyjątkowym (por. art. 34 § 2 pkt 2 i art. 35 k.k. (w dotychczasowym brzmieniu). Drugim, do- datkowym elementem kary ograniczenia wol- ności, realizującym przede wszystkim funkcję prewencyjną, była grupa dwóch obowiązków. W trakcie wykonywania kary skazany był bo- wiem zobowiązany do udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary oraz miał zakaz zmiany miejsca stałego pobytu bez zgody sądu (por. art. 34 § 2 pkt 1 i 3 k.k.). Po- nadto obok kary ograniczenia wolności, w celu wzmocnienia wymiaru probacyjnego tejże kary, sąd mógł orzec obowiązki z art. 72 k.k., stosowane co do zasady w związku z warun- kowym zawieszeniem wykonania kary (por. art. 36 § 2 k.k.). Nowelizacja Kodeksu karnego, która wej- dzie w życie 1 lipca 2015 r. 1 , zdecydowanie zmieniła charakter kary ograniczenia wolności, mimo że jej treść w dalszym ciągu składa się z dwóch elementów obligatoryjnych, a także możliwości orzeczenia obok tej kary określo- nych obowiązków. Niemniej istotnej mody- fikacji uległa przede wszystkim treść podsta- wowego elementu kary ograniczenia wolności, kształtującego jej dolegliwość. Stosownie do art. 34 § 1a k.k. kara ograni- czenia wolności polega na 1) obowiązku wy- konywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, 2) obowiązku pozostawania w miejscu stałego pobytu lub w innym wyzna- czonym miejscu, z zastosowaniem systemu dozoru elektronicznego, 3) obowiązku okre- ślonym w art. 72 § 1 pkt 4–7a k.k. lub 4) potrą- ceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny 1 Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 396).