Pagkalugi: Epekto ng “Brain Drain” ni S.R. Lau “Brain drain or human capital flight is a large emigration of individuals with technical skills or knowledge, normally due to conflict, lack of opportunity, political instability, or health risks.” 1 Ito ay itinuturing bilang isang pang-ekonomiya na pagkawala / gastos dahil sa pagkawala ng pamumuhunan ng pamahalaan sa pamamagitan ng pagkakaroon ng mga propesyonal na nag-aalok ng kanilang mga serbisyo sa mga ibang bansa. Pera na ipinadala sa pamamagitan ng OFWs pabalik sa Pilipinas ay isang pangunahing kadahilanan sa ekonomiya ng bansa, umaabot sa higit sa US $ 10 bilyon noong 2005. Ang kinalabasan ay ang pagiging ika-apat sa pinakamalaking nagtatanggap ng mga banyagang pagpadala ng pera. Ang India, China, at Mexico lamang ang mga naguguna dito. Kumakatawan ang halaga sa 13.5% ng GDP ng Pilipinas, ang pinakamalaking proporsyon sa mga lokal na ekonomiya sa pagitan ng apat na nabanggit na bansa. 2 Mga lugar na madaling nakakaranas ng “brain drain” ay ang mga bansa na walang isang malinaw na sistema na kung saan na papangalagaan ang pagdaradag na pangangailangan ng isang lumalagong populasyon. Kadalasan ang mga bansang ito ay mayroong iba pang mga bagay na tumulong sa pagdagdag ng sama ng loob ng “labor force” tulad ng pabagu-bago ekonomiya, delikadong pampulitikang sitwasyon at dahilan din ang kakulangan ng epektibong pamamahala ng pamahalaan. 3 Nakakatakot sa mga manggagawa ang lahat ng mga aspeto, dahil sa ang katunayan na ang mga Pilipino, tulad ng karamihan sa mga tao, naghahanap ng seguridad sa kanilang buhay. Ang gusto lamang nila ay makatulong sa kanilang mga pamilya: panatilihin ang mga ito ng ligtas, may lukob at may pagkain. Gayunman, maaari sabihin na ang lahat ng mga naisaad na aspeto ay nangongontra sa mga hinahangad ng mga Pilipino: katatagan at kapayapaan. Mahina ekonomiya at delikadong pampulitikang sitwasyon ay dumadako sa loob ng mga Pilipino na hindi magtrabaho sa kanilang sariling bansa. Dahil nakikita nila na ang kanilang mga lider ay walang anumang bagay na ginagawa para mabawasan ang kanilang mga paghihirap, mas inaayawan nila magtrabaho para sa kanilang bansa. Dinadahilan nila na ang pamahalaan ay hindi maaasahan, tanging nangongorakot lamang ang mga opisyal. Ang mga pampulitikang lider na ibinoboto sa kapangyarihan upang makatulong sa mga masses ay nagaaway-away lamang sa pagitan ng kanilang mga sarili tungkol sa kung paano nila madadagdag na kani-kanilang pera at kapangyarihan. Nagsisilbi ang mga halimbawa na katulad nina Pangulong Gloria at ang kaniyang Hello Garci na isyu, si Erap at ang kaniyang jueteng iskandalo na humantong sa kanyang pagtataluwalag, upang ipakita na ang mga opisyal ng pamahalaan ay walang ginawa kung hindi nagsisikap na mapangalanan ang kanilang kapangyarihan higit sa mga tao na umaasa sa kanila. Pinipilit ng mga sakim na lider na ito na maghanap ang mga Pilipino ng kanilang sariling