Uluslararası Sosyal Aratırmalar Dergisi The Journal of International Social Research Volume 2 / 9 Fall 2009 HZMET ÖNCESTÜRKÇE ÖRETMENLERNN ÖRETMEYE YÖNELK ENDELER CONCERNS OF PROSPECTIVE TEACHERS OF TURKISH ON TEACHING Derya YAYLI 1 Sevil HASIRCI 2 Özet Öretmenler hizmet öncesi dönemden balayarak öretmeye yönelik çeitli endieler gelitirirler. Yapılan aratırmalar bu geliimin sırası ve cinsiyetin etkisi konusunda çelikili sonuçlar içermektedir. Aynı zamanda Türkiye artlarına ait bir özellik olan öretim türü bu çalımalarda bir deiken olarak incelenmemitir. Bunların ııında, bu çalıma bir devlet üniversitesinde örenim görmekte olan 432 Türkçe öretmenlii örencisinin endielerinde sınıf düzeyi, cinsiyet ve öretim türünün etkilerini saptamayı amaçlamaktadır. Aday öretmenlere uygulanan Öretmen Endieleri Ölçei’nden elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) yoluyla deerlendirilmitir. Sonuçlar sınıf düzeyi ve cinsiyetin her endie türünde (ben-merkezli, görev merkezli ve örenciye etki-merkezli) belirleyici olduunu, öretim türünün ise anlamlı bir fark yaratmadıını ortaya koymutur. Anahtar Sözcükler: Öretmen endieleri; sınıf düzeyi; cinsiyet; öretim türü Abstract Teachers develop some concerns on teaching starting from their preservice education period. Research has shown contradictory findings related with the developmental sequence of concerns and the effect of gender. A Turkey-specific issue deal with in this study was the effect of schooling shift (day or evening). Thus, this study aims to find the effects of year group, gender and schooling shift on the concerns of the 432 participants enrolled in Turkish language teaching program of a state university in Turkey. The data from the Teacher Concerns Checklist were analyzed with one-way ANOVA to indicate that year group and gender have significant effects on all three types of concerns (self, task, and impact) whereas the schooling shift does not. Key Words: Teacher concerns; year group; gender; schooling shift GR Öretmenlerin gerek hizmet öncesi gerekse hizmet içi dönemde deiim gösterdikleri bir gerçektir (Kagan, 1992). Öretmen endieleri bu deiimin önemli bir boyutu olarak algılanmıtır (Fuller, 1969) ve bu konuda birçok aratırma yapılmıtır. Kagan’a (1992) göre hizmet öncesi öretmenler ve yeni öretmenler zamanla öretme süreçleriyle ilgili neler bildikleri ve bilmedikleri konusunda bir yürütücü biliolutururlar ve kendi sınırlıklarının ve yeteneklerinin farkına varırlar. Balangıçta daha çok kendine yönelik endieleri olan öretmenler daha sonra görev ve örenciye etki konusunda endieler gelitirirler (Fuller, 1969; Kagan, 1992). Bu durumda öretmen endieleri sırasıyla unlardır (Fuller, 1969; Fuller ve Bown, 1975): 1. Ben-merkezli endieler 2. Görev-merkezli endieler 3. Örenciye etki-merkezli endieler Ben-merkezli (kendine yönelik) endie öretmenin öretme ortamlarında hayatta kalabilme isteiyle örtüür (Veenman, 1984). Öretmen adayı bir birey olarak baarılı bir öretmen olup olamayacaı endiesini duyar. Bu tür endieler öretmenin öz-algılamasıyla ilgili bir sürece iaret eder. ‘Ders sırasında gözlemlenme durumunda iyi ders anlatabilmem’, ‘Meslektalarımın saygısını kaybetme’, ‘Sınıfımda çok gürültü olduunda müdürün ne düünecei’ ve ‘Örencilerin ebeveynlerine yeterli görünme’ bu tür endielere örnektir. 1 Yrd.Doç. Dr. Pamukkale Üniversitesi, Eitim Fakültesi, Türkçe Eitimi Bölümü 2 Ar.Gör. Pamukkale Üniversitesi, Eitim Fakültesi, Türkçe Eitimi Bölümü