Het oorspronkelijke artikel is terug te vinden op https://www.acco.be/nl- be/items/TED00190/TKP-Jaargang-2015-nr--1 Draagbare technologie in de geestelijke gezondheidszorg Tom Van Daele, Tim Vanhoomissen Mobiele toepassingen zoals smartphoneapplicaties doen geleidelijk hun intrede in de (geestelijke) gezondheidszorg. De opzet van zulke apps dient momenteel vaak preventieve doeleinden. Zo laten ze het brede publiek bijvoorbeeld toe om vlot zelfrapportagevragenlijsten in te vullen, of informatie of hulp op maat te krijgen op de momenten waarop ze hier nood aan hebben. Deze specifieke vorm van e-health (afkorting voor electronic health), waarbij men gebruikmaakt van mobiele computers, medische sensors en communicatietechnologie voor de gezondheidszorg, wordt m-health (mobile health) genoemd (Istepanian, Jovanov, & Zhang, 2004). Draagbare technologie is een specifieke categorie binnen m-health waarvan de ontwikkeling en commercialisering de laatste tijd een hoge vlucht nemen. Onder deze draagbare technologie wordt het geheel van sensoren en apparaten (zoals de momenteel populaire polsbandjes) verstaan die door een gebruiker op het lichaam kunnen worden gedragen en waarvoor ook de terŵ ǁearaďles gangbaar is. Het doel van deze wearables is om op een weinig invasieve, maar betrouwbare manier (continu) fysiologische data van de drager te verzamelen. Zo bestaan er compacte en niet-invasieve toestellen om een elektrocardiogram (ECG) en een elektro-encefalogram uit te voeren, hartritmevariabiliteit (HRV) en ademhalingsfrequentie te registeren, huidgeleiding te meten en beweging vast te stellen. Deze apparaten worden al langer in diverse settings toegepast. Ziekenhuizen monitoren er ambulante cliënten mee (Moy, Mentzer, & Reilly, 2003) en gespecialiseerde centra maken er gebruik van om topsporters te begeleiden (Michahelles & Schiele, 2005). De laatste jaren werden wearables bovendien meer toegankelijk door eenvoudiger gebruik en lagere prijzen. Die evolutie maakt het bijvoorbeeld mogelijk dat individuen deze draagbare technologie gebruiken om hun leven te kwantificeren – ook wel bekend als de Quantified Self- beweging – met als doel om op basis van de bekomen data hun dagelijks leven te monitoren en uiteindelijk ook te verbeteren (Swan, 2013). Een logische vraag is dan ook of en hoe deze snel opkomende technologie een rol kan spelen binnen de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Het gebruik van draagbare technologie is binnen deze sector immers een relatief onontgonnen terrein. Het doel van dit artikel is dan ook om een beeld te schetsen van de huidige mogelijkheden en valkuilen van wearables binnen de GGZ. Hierbij is er