ภาษาศาสตร์คืออะไร(Linguistics) ความสามารถในการพูดและเข ้าใจภาษาเป็นคุณสมบัติที ่มีควบคู่มากับมนุษย์ทุกคน เราทุกคนสามารถใช ้ ภาษาในการถ่ายทอดความรู้ ความคิด ทัศนะคติ และประสบการณ์ต่างๆ ได ้ แต่น้อยคนนักที ่จะตั้งคำาถาม และตระหนักถึงความสามารถนี ้ นักภาษาศาสตร์เป็ นบุคคลกลุ่มหนึ ่งที ่ตระหนักถึงความสามารถในการใช ้ ภาษาของมนุษย์ และพยายามที ่จะศึกษาคุณสมบัติของภาษาในฐานะที ่เป็ นระบบสัญลักษณ์ที ่มนุษย์ใน สังคมใช ้เพื ่อสื ่อสารกัน ภาษาศาสตร์ไม่ใช่วิชาที ่มุ่งศึกษาทักษะการใช ้ภาษาต่างๆ แต่เป็นวิชาที ่ว่าด ้วยการศึกษาลักษณะของ ภาษาโดยอาศัยหลักทฤษฎีและวิธีการวิจัยที ่เป็นวิทยาศาสตร์ ภาษาศาสตร์มองว่าภาษาคือกิจกรรมทาง สังคมที ่มนุษย์มีร่วมกัน ถึงแม ้ว่าภาษาไทยกับภาษาอังกฤษจะดูแตกต่างกันในสายตาของคนทั่วไป แต สำาหรับนักภาษาศาสตร์แล ้ว ทั้งสองภาษานี ้มีทั้งความเหมือนและความต่าง เช่นเดียวกับภาษาอื ่นๆ ใน โลก การศึกษาภาษาศาสตร์สามารถแบ่งได ้เป็น 2 แขนงหลัก กล่าวคือ ภาษาศาสตร์ทั่วไป (Pure Linguistics) และภาษาศาสตร์ประยุกต์ (Applied Linguistics) 1. ภาษาศาสตร์ทั่วไป (Pure Linguistics) เป็นการศึกษาลักษณะทั่วไปของภาษาในมิติที ่ไม่ได ้ถูกเชื ่อม โยงไปสัมพันธ์กับศาสตร์อื ่นเพื ่อวัตถุประสงค์ในการประยุกต์ใช ้ นักภาษาศาสตร์แบ่งการศึกษาภาษา ออกเป็นระดับต่างๆ ได ้แก่ ระดับเสียง ระดับคำา ระดับวากยสัมพันธ์ ระดับความหมาย นอกจากนี ภาษาศาสตร์ยังแบ่งการศึกษาภาษาเป็ น 2 กลุ่มในมุมมองที ่สัมพันธ์กับกาลเวลาคือ การศึกษาลักษณะ ของภาษา ณ จุดของเวลาใดเวลาหนึ ่ง (Synchronic) และการศึกษาลักษณะของภาษาตามการ เปลี ่ยนแปลงของเวลา (Diachronic) 2. ภาษาศาสตร์ประยุกต์ (Applied Linguistics) เป็ นการศึกษาภาษาในมุมมองที ่สัมพันธ์กับสาขาวิชา อื ่นเพื ่อวัตถุประสงค์ในการประยุกต์ใช ้ สามารถนำามาผนวกเข ้ากับการศึกษาภาษาศาสตร์ ซึ ่งนำาไปสู ่การ ศึกษาภาษาศาสตร์ประยุกต์มีมากมายเช่น สังคมวิทยา มานุษยวิทยา จิตวิทยา ครุศาสตร์ คอมพิวเตอร์ ประสาทวิทยา เป็ นต ้น