Kültürün Yerleşkesi Mimari: Bacıköy Üzerinden bir Sorgulama Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Ankara Dr. Nerkis Kural, Cem Dedekargınoğlu, Reha Oğuzhan Türel, Gökçe Altay, Burcu Tuncel Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Ankara nkural@metu.edu.tr Anadolu tarihinde, Roma döneminden beri birçok medeniyetin izlerini taşıyan Bacıköy, 14.yy.da Taptuk Emre’nin kızı Bacı Sultan’ın yatırı ve camii ile yörede adını perçinledi. Bugün karşımızda terk edilmiş, topraktan bir yıkıntı olarak duran yerleşme, yaşamının izlerini sürdürmeye devam ediyor. Yapılan sözlü tarih ve alan çalışmasında, bu izlerin orada daha evvel yaşamış Bacıköy’lüler tarafından nasıl hatırlandığı saptanırken, bu saptamalardan mekan ve kültür arasındaki etkileşim ile mekan ve hikayenin birlikteliği, sürdürülebilir kentsel tasarım kıstasları çerçevesinde gözlemlendi. Çalışmada, Bacıköy özelinde, mimarlığın yaşam, bellek ve kültür ile olan ilişkisi; kullanıcıların mekansal değişimler sonucunda yeniden şekillenen toplumsal hiyerarşileri, üretim ve yaşam şekilleri; değişimin getirdiği soru ve sorunları ile topluluk olarak birbirleriyle ve kent ile sahip oldukları ilişkiler incelendi. Köyün yer olarak tarihsel bağlamının kentlileştirme kültürü üzerinden, göçlerle birlikte yaşadığı aşınmanın sonuçları belgelendi. Marc Auge’nin antropolojik yaklaşımı çerçevesinde Bacıköy’de kimlik ve aidiyet duygularının evrensel çizgisi tarihi ve mekansal kurgusu ile dayanışma, sevgi ve saygı içinde devam ettirilmeye çalışıldığı gözlemlendi. Çalışmalar, araştırmacıları sadece konu özelinde mekanların ve kullanıcıların değişimleri hakkında yargılara ulaştırmakla kalmadı; kendileri, eğitimleri ve disiplinleri hakkında sorgulamalar yapmaya itti ve belli yargılara ulaşmalarını sağladı. Anahtar Kelimeler: Kentlilik, kültürel peyzaj, yer, kimlik.