Dorota Jendza Artykuł opublikowany w: Doskonalenie produktu i przedsiębiorstwa na tle problemów towaroznawczych, M. Wiśniewska, E. Malinowska (red), Wyd. Fundacja Rozwoju Uniwersytetu Gdańskiego, Sopot 2010, s. 7-16 Kierunki doskonalenia struktury organizacyjnej nadzoru nad bezpieczeństwem Īywności w Polsce Wstęp Podstawową cechą wprowadzanej do obrotu Īywności powinno być jej bezpieczeństwo warunkujące zdrowie konsumentów. Bezpieczeństwo Īywności to warunki i działania, które muszą być podejmowane i spełnione na wszystkich etapach produkcji i/lub obrotu Īywnością w celu zapewnienia zdrowia i Īycia człowieka. Te warunki i działania opisane są w wymaganiach higienicznych i wymaganiach zdrowotnych dotyczących Īywności. Zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Parlamentu źuropejskiego i Rady nr 178/2002 (ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Īywnościowe- go) kaĪde państwo członkowskie Uź zobowiązane jest do ustanowienia zasad monitorowania i nadzorowania przestrzegania wymagań prawa Īywnościowego przez kompetentne jednostki inspekcyjne na wszystkich etapach łańcucha Īyw- nościowego. Jednocześnie jednostki inspekcyjne właściwe do przeprowadzania urzędowej kontroli Īywności powinny spełniać określone wymagania, aby za- pewnić skuteczność oraz bezstronność inspekcji. W Polsce za nadzór nad bezpieczeństwem Īywności na wszystkich etapach łańcucha Īywnościowego odpowiedzialnych jest sześć typów jednostek inspek- cyjnych. Są to: Państwowa Inspekcja Sanitarna (PIS), Inspekcja Weterynaryjna (IW), Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN), Inspek- cja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-SpoĪywczych (IJHARS) oraz Inspek- cja Handlowa (IH) i inspektoraty rybołówstwa (IR). Jednostki te, aby zapewnić skuteczną ochronę zdrowia i Īycia konsumentów, powinny być powiązane ze sobą i tworzyć (właściwie zorganizowany) system nadzoru nad bezpieczeń- stwem Īywności. W artykule podjęto więc próbę oceny struktury organizacyjnej i zakresów nadzoru jednostek inspekcyjnych nadzorujących bezpieczeństwo Īywności. W tym celu badaniom poddano dokumentację organizacyjną (przepisy prawne i dokumenty wewnętrzne) jednostek inspekcyjnych, bowiem jest ona istotnym elementem kształtującym organizację i zarządzanie w tych jednostkach (dzia- łalność jednostek inspekcyjnych jest unormowana prawem). Dokumentacja ta jest podstawą formalizacji działań tych jednostek, gdyĪ udokumentowane są w