Poziom obciążeń treningowych piłkarzy nożnych młodzików w rocznym cyklu szkolenia Zbigniew Jastrzębski 1,2 , Ewelina Jaskulska 1 , Marta Bichowska 1 , , Łukasz Radzimiński 1 , Wojciech Barnat 1 , Marek Marcinkiewicz 1 1 Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku 2 Wyższa Szkoła Sportowa w Łodzi Wstęp Piłka nożna zaliczana jest do dyscyplin sportowych o charakterze walki bezpośredniej, z prawem fizycznego kontaktu z przeciwnikiem. Wykorzystanie odpowiednich warunków fizycznych w osobistym kontakcie z przeciwnikiem ograniczone jest obowiązującymi przepisami gry. Zawodnicy dwóch drużyn mają względem siebie przeciwstawne cele. Walczą o posiadanie piłki, aby samemu zdobyć gola i jednocześnie nie pozwalają na zrealizowanie tego zamiaru przeciwnikowi. W rozstrzyganiu wyniku gry decydujące znaczenie posiada przygotowanie techniczne oraz taktyczne. Od zawodników wymaga się wysokiego poziomu zdolności motorycznych, który służy przejawianiu się skutecznej techniki gry. Ich działalność ruchowa charakteryzuje się dużą dynamiką, niestandardowością i acyklicznością, oraz zróżnicowaną intensywnością wysiłku. Gra w piłkę nożną odbywa się w zmiennych warunkach zewnętrznych, wymagających zespołowego działania. Chociaż spot ten jest grą zespołową, opiera się również na działalności indywidualnej każdego zawodnika. Piłkarze muszą opanować wiele nawyków ruchowych. Do najważniejszych zalicza się bodźce stymulowane za pomocą środowiska zewnętrznego. Wywołują one natychmiastową reakcję na działania przeciwnika. Zaplanowane, przemyślane i skutecznie rozegrane prowadzą do sukcesu sportowego. Liczne badania i doświadczenia dowodzą, że im wyższy pułap tlenowy (VO 2max ), tym większą pracę jest zdolny wykonać zawodnik piłki nożnej. Pułap tlenowy u wysokokwalifikowanych piłkarzy nożnych kształtuje się na poziomie od 4 do 5 litrów tlenu na minutę (w odniesieniu do wartości względnych; od 45 do 65 ml/kg/min). Całkowity dystans pokonywany biegiem przez zawodnika podczas meczu wynosi przeciętnie od 5 do 8 km z tego około 20% przypada na wysiłki o submaksymalnej (przyśpieszenia, zrywy), bądź maksymalnej prędkości ? sprinty (najbardziej typowe odcinki od 10 do 15m pokonywane są w meczu od 30 do 60 razy). Na resztę dystansu składają