Materiały prawo karne materialne czĊść ogólna Kamila Specka kamilaspecka@gmail.com MODEL ROZWIĄZYWANIA KAZUSU Z PRAWA KARNEGO KROK PO KROKU I Uwagi wstĊpne 1. Kazus można rozwiązywać zarówno w formie opisowej (tekst ciągły) jak i w punktachś 2. Prawidłowe rozwiązanie musi posiadać strukturę wynikającą ze zrozumienia poszczególnych etapów badania przestępnoĞci czynu (patrz wieloaspektowa struktura przestępstwa) oraz uzasadnienie stanowiące odwołanie się wprost lub poprzez parafrazę do odpowiednich fragmentów stanu faktycznego 3. Podstawowa i niezwykle przydatna zasada  stawiamy tezĊ, a nastĊpnie powołujemy argument na jej poparcie 4. Niewystarczające jest zatem ograniczenie się do stwierdzenia, że „dane znamię zostało zrealizowane”  należy to uzasadnić poprzez wskazanie tych elementów stanu faktycznego, które dowodzą słusznoĞci przyjętego przez nas poglądu (UWAGA! Wskazujemy tylko te elementy, które są relewantne w kontekĞcie prowadzonych rozważań. OkolicznoĞci nieistotne należy pomijać!!!) 5. Zabierając się do rozwiązywania kazusu egzaminacyjnego pamiętamy, iż egzaminator sprawdzając nasze rozwiązanie winien móc odtworzyć stan faktyczny na jego podstawie bez koniecznoĞci zaglądania do treĞci kazusu. 6. Czas przeznaczony na rozwiązanie kazusu egzaminacyjnego to 60 minut, nim jednak ich odliczanie się rozpocznie uzyskujecie dodatkowe 5 minut na zapoznanie się z treĞcią kazusu. II Schemat 0. Wybór osoby, której zachowanie bĊdziemy oceniali. • co do zasady konstrukcja kazusu wymaga oceny odpowiedzialnoĞci dwóch osób, rzadko jednej lub więcej niż dwóch • jeĞli kazus wymaga przypisania skutku spowodowanego jednej ofierze, a w powiązaniu z nim pozostają obaj wskazani w stanie faktycznym sprawcy rozpoczynamy ocenę odpowiedzialnoĞci tego, który jest bliżej finalnego skutku • oceny odpowiedzialnoĞci współsprawców dokonujemy łącznie w zakresie zachowania objętego porozumieniem, jeĞli natomiast jeden ze współsprawców dopuĞci się popełnienia typu czynu zabronionego pozostającego poza obrębem porozumienia, stanowiącego zatem eksces  ocena odpowiedzialnoĞci tego zachowania stanowić będzie odrębny punkt naszego rozwiązania • przy sprawstwie polecającym i kierowniczym zaczynamy od analizy zachowania bezpoĞredniego wykonawcy, ponieważ łatwiej nam będzie wtedy ocenić zachowanie współdziałających, odwołując się do przeprowadzonych analiz dotyczących sprawcy bezpoĞredniego ( 1. sprawca bezpoĞredni, 2. sprawca polecający/kierowniczy )  niezwykle istotne w 1