Antropologia Religii V (2013), pp. 56-59 56 Marzena A. Ożarek Egipska magia kolorów. Znaczenie kolorów używanych w produkcji amuletów i biżuterii w starożytnym Egipcie Wśród starożytnych egipskich artefaktów, które przetrwały do naszych czasów , liczną grupę stanowią niewątpliwie biżuteria oraz amulety. Te ostatnie mogły występować samodzielnie, jako figurki bądź zawieszki lub występować jako element kompozycji naszyjników, pierścieni i innych rodzajów ozdób. Oglądając te, często niewielkich rozmiarów, misternie wykonane dzieła sztuki , niewiele osób zdaje sobie sprawę, że jednym z bardzo istotnych elementów był materiał z jakiego miały być one zrobione. Nie chodziło przy tym jedynie o walory artystyczne tych przedmiotów , ale o ich magiczną moc mającą wpływać na noszących je ludzi. W wielu rozdziałach egipskiej Księgi Umarłych, poświęconych różnym typom amuletów, znajdują się dokładne instrukcje, co do materiału i koloru jaki miał im zapewniać określone magiczne funkcje . I tak, między innymi amulety w kształcie głowy węża i schematyczne przedstawianego serca – ib, powinny być z karneolu, skarabeusz sercowy z twardego zielonego lub czarnego kamienia, natomiast amulet przedstawiający prosty węzełek z tkaniny – tit, powszechnie nazywany węzłem Izydy, powinien być z czerwonego jaspisu, oko Horusa - uadż z zielonego kamienia, a kolumna dżed ze złota. )stota materiału, a przede wszystkim koloru, wynikała z jego własnej symboliki, na którą często składała się baczna obserwacja otaczającej starożytnych natury. Najważniejszymi i najczęściej występującymi w biżuterii i amuletach kolorami były: zielony, czerwony, niebieski, czarny oraz złoty. Kolor zielony, jako kolor wegetacji symbolizował nowe życie, odrodzenie oraz radość (Andrews 1994, p. 95). Z zielonego malachitu były pola podziemi, na których mogli przebywać jedynie błogosławieni zmarli (Lurker 1995, p. 243). Niebieski natomiast wiązano z niebem i życiodajnymi wodami Nilu, który w corocznym cyklu „odradzał się” umożliwiając wegetację (Andrews 1994, p. 73). Egipcjanie wierzyli również, że włosy bogów były z niebieskiego lapisu-lazuli (Ikram 2004, p. 90), co dodawało temu kolorowi dodatkową boską moc. Czerń zaś była symbolem płodności, regeneracji i odrodzenia,