NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156:A3844 1 KLINISCHE PRAKTIJK NIEUWE TECHNIEKEN EndoBarrier tegen obesitas en het metabool syndroom Froukje J. Verdam, Paulien R. Liedorp, Noëlle Geubbels, Ruben Schouten, Ignace M.C. Janssen, Ger H. Koek en Jan Willem Greve Gerelateerde artikelen: Ned Tijdschr Geneeskd. 2012;156:A4088 en A4590 WELKE TECHNIEK? De ‘EndoBarrier duodenal-jejunal bypass liner’ (EBL; GI Dynamics, Lexington, MA, VS) is een 60 cm lange lexi- bele ‘mouw’ van impermeabel luorpolymeer, die middels een gastro-duodenoscopie vlak achter de pylorus wordt geplaatst. De EBL wordt onder radiologische controle ontplooid en met weerhaakjes geixeerd in de wand van de bulbus duodeni (iguur; ilmpjes op www.endobarrier. com/how-endobarrier-works). Daarna passeert de voeding het lumen van de EBL, ter- wijl verteringssappen van de pancreas en de galblaas er aan de buitenzijde langsgaan. Hierdoor vindt over de lengte van 60 cm geen contact tussen voedsel, verterings- sappen en darmwand plaats, en wordt pas in een korter en lager gelegen darmtraject het voedsel verteerd en opgenomen. Gedurende de behandeling wordt geadvi- seerd maagzuurremmers te gebruiken om eventuele ulceratie ter hoogte van de EBL-ixatie te voorkomen. De implantatie en explantatie vinden plaats onder algehele narcose in respectievelijk gemiddeld 30 en 15 min; 1 het is te verwachten dat dit in de nabije toekomst onder lichtere sedatie kan gebeuren. Wereldwijd neemt de prevalentie van obesitas toe. De primaire behandeling bestaat uit leefstijlinterventie, maar voor ernstig obese patiënten (BMI > 40 kg/m2 of ≥ 35 kg/m2 met comorbiditeit) is bariatrische chirurgie, in de vorm van bijvoorbeeld een maagband of een ‘gastric bypass’, de enige methode om blijvend gewichtsverlies te bereiken. Dit kan echter gepaard gaan met complicaties en de noodzaak van heroperaties. In de zoektocht naar minder invasieve behandelingen lijkt de ‘EndoBarrier duodenal-jejunal bypass liner’ een veelbelovend, veilig en doeltreffend middel om gewichtsverlies te bewerkstelligen. Deze behandeling bestaat uit de plaatsing van een kunststof, flexibele ‘mouw’ vlak achter de pylorus via een gastro-duodenoscopie. De mouw reikt vanaf het duode- num tot aan het proximale jejunum. Recente studies laten een forse reductie van het overgewicht zien ten opzichte van een controlegroep behandeld met een dieet. Bovendien worden positieve effecten op cardiovasculaire risico- factoren, waaronder diabetes mellitus type 2, aangetoond. Om het mechanisme achter deze effecten verder te ontrafelen wordt momenteel een multicentrische trial uitgevoerd. Maastricht Universitair Medisch Centrum, Maastricht. Afd. Chirurgie: drs. F.J. Verdam, arts-onderzoeker chirurgie; dr. R. Schouten, chirurg in opleiding. Afd. Maag-Darm-Leverziekten: drs. P.R. Liedorp, coassistent; dr. G.H. Koek, mdl-arts. Atrium Medisch Centrum, afd. Chirurgie, Heerlen. Drs. N. Geubbels, coassistent; prof.dr. J.W. Greve, bariatrisch chirurg. Rijnstate ziekenhuis, afd. Chirurgie, Arnhem. Dr. I.M.C. Janssen, chirurg. Contactpersoon: drs. F.J. Verdam (froukjeverdam@yahoo.com). Bijdragen in de rubriek Nieuwe technieken gaan over technische mogelijkheden binnen de geneeskunde die nieuw zijn, zodat er nog niet veel bewijs is, maar waarbij de beschikbare feiten toch zo interes- sant zijn, dat lezers de informatie nuttig zullen vinden. Of de beschre- ven technieken na verder onderzoek uiteindelijk tot de gangbare medische praktijk zullen gaan behoren, zal moeten blijken.