kend individu nuttig kan zijn, maar ook wetenschappelijk relevant. Het is echter maar occasioneel dat de auteur het over psychologie heeft. Ik kwam de naam van Freud en Adler, en zelfs Line- han, wel eens tegen. En alhoewel ik bij het lezen van dit boek vaak dacht aan gecontex- tualiseerde psychotherapie, aan (vormen van) cognitieve gedragstherapie, ontwikkelingspsychopathologie, impliciet leren, adaptief onbewuste, attributiebias en aandachtsprocessen (bij wijze van voor- beeld), heeft de auteur hier bij het schrijven van het boek blijkbaar niet aan gedacht. Er is evenmin echte dialoog met bestaande conventionele psychotherapeutische stro- mingen en methodieken. Mindfulness komt als term enkele keren voor, maar figureert voor de rest niet expliciet in het boek. Wat biedt dit boek dan wel? Het is een vlot en helder geschreven beschrijving van boeddhistische levenswijsheid (jammer dat er geen index van termen is om de nog-niet- ingewijde bij het lezen te ondersteunen, maar indices zijn dan ook instrumenten voor wetenschappelijke literatuur). Ik vond het best leerrijk, en voor hoe ik als individu functioneer (dus ook disfunctioneer) soms verhelderend, soms best confronterend. Maar ik wou het boek niet lezen als zelfhulp. Ik wou te weten komen hoe boeddhistische wijsheid herkenbaar is als psychologie, of integendeel niet herkenbaar, fout, of hypothesegenererend. Psychologie is wetenschap, en de hierin gerealiseerde en te bereiken kennis is anders dan de kennis die de auteur wil bieden. Wanneer ik een eerder boek van Hartzema in een boekhandel vind, zal ik het misschien wel aanschaffen en met plezier in mijn vrije tijd lezen op zoek naar een beetje zelf- inzicht. Wie wil weten wat boeddhisme en psychologie van elkaar kunnen leren zal op misschien een ander boek moeten wachten. Literatuur Siderits, M. (2007). Buddhism as philosophy. An introduction. London: Hackett. Vroon, P. (1976). Bewustzijn, hersenen, en gedrag. Het individu in zijn dubbelrol van heer en knecht. Baarn: Ambo. Correspondentieadres: Stef Decoene, Cen- trale Gevangenis Leuven, Psychosociale Dienst, Geldenaaksevest 68, 3000 Leuven, België. E-mailadres: stef.decoene@just.fgov.be Wat een geluk Marco Kleen T. d’Ansembourg (2007). Geluk alleen maakt niet gelukkig. Gelukkig zijn is niet makkelijk, maar je kunt het leren. Leuven, Uitgeverij Ten Have. Wie zijn ogen laat gaan over alle zelfhulp- boeken die in een gemiddelde boekwinkel verkocht worden, valt het op hoe hard de hedendaagse mens op zoek is naar rust, zelfvertrouwen en levensgeluk. Het boek van d’Asembourg richt zich op deze markt, en valt alleen qua lengte van de titel op tussen zijn concurrenten. Deze titel belooft veel en klinkt intrigerend paradoxaal, want als geluk niet gelukkig maakt, wat dan wel? En hoe je kunt leren om gelukkig te zijn, wie wil dat nou niet? Ook de achterflap van het boek belooft veel: d’Asembourg belooft ons door “valstrikken te analyseren die ons beletten echt gelukkig te zijn” ons te bevrij- den van ongeluk, en ons een “weg te wijzen die ons bevrijdt van misverstanden en naar echt geluk voert”. Als het waar is wat d’Asembourg belooft, dan behoort zijn boek tot het standaardarsenaal van elke thera- peut. Tenzij d’Asembourg zijn titel cynisch bedoelt, zoals Haring (2007) doet in zijn “Voor een echt succesvol leven”. Helaas meent d’Asembourg wat hij zegt en zit er in de titel geen greintje cynische humor verscholen. Helaas, omdat 304 boekbesprekingen psychologie & gezondheid | 2008-36/5