EL CAN. 1490 DEL CODEX Y EL ART.113 DE LA DIGNITAS CONNUBII. UNA PROPUESTA DE INTERPRETACIÓN AURORA Mª LÓPEZ MEDINA Universidad de Huelva Al leer el art.113 de la Instrucción Dignitas Connubii 1 no pude menos que recordar la advertencia que en su momento nos hizo el Prof. Bogarín cuando, ahora hace poco más de un año, nos adelantó las novedades de aquel texto legal entonces prácticamente descono- cido, “cuando tengan Uds. el texto, si quieren buscar con rapidez las novedades, les recomiendo lean los párrafos que no terminan con una cita entre paréntesis del canon que es su fuente, pero no se confíen, porque en los párrafos que sí acaban con esa cita puede haber un inciso, una expresión, una palabra que no aparece en el canon y que incorpora una nada desdeñable novedad” 2 . En efecto, el segundo 1. Art. 113. 1.”Apud unumquodque tribunal sit officium seu persona, adeo ut quilibet libere expediteque consilium obtinere valeat de posibilítate et procedendi ratione ad suma nullitatis matrimonii causa, si et quatenus, introducendam. 2. Si eiusmodi officium a tribunales ministro expleri contingat, in causa sive iudicis sive vinculi defensoris ipsi partem habere nequeunt. 3. In unoquoque tribunali, quatenus fieri potest, stabiles advocati constituuantur, ab ipso tribunali stipendium recipientes, qui munus de quo in p.1 explere possunt, quique munus advocatis vel procuratoris pro partibus quae eos seligere malint, excerceant (cf. can. 1490). 4. Si munus de quo in p.1 advocato stabili demandatum sit, iste causae defensionem as- sumere nequit, nisi tamquam advocatus stabilis”. 2. BOGARÍN DÍAZ, J. La instrucción “Dignitas Connubii” (25 enero 2005): Una primera aproximación, en RODRÍGUEZ CHACÓN, R y RUANO ESPINA, L. (Coords.) Los procesos de nulidad de matrimonio canónico hoy. Actas de la Jornada especial habida en Madrid el día 23 de septiembre de 2005 para el estudio de la Instrucción Dignitas Connu- bi”, (Madrid, 2006) p. 23.