Estetyka i Krytyka 25 (2/2012) DIALOGI I DIAGNOZY PAULINA TENDERA OSSOWSKI O SZTUCE Małgorzata Stępnik Stanisława Ossowskiego koncepcja socjologii sztuki Wydaw- nictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2010, 158 stron. __________________________________________________________ Bez wątpienia dokonania Stanisława Ossowskiego na polu socjologii sztuki czekały na systematyczne i całościowe opracowanie. Zadanie, które stało przed badaczami spuścizny socjologa, nie było łatwe ze wzglę- du na obszerność dzieł oraz szerokie spektrum zainteresowań naukowca. W czterech rozdziałach swojego opracowania Małgorzata Stępnik przed- stawia biografię naukową filozofa, ogólnie charakteryzuje jego twór- czość, omawia teorię realizmu i ekspresji profesora, by wreszcie przejść do meritum, czyli do oryginalnej i przełomowej dla polskiej humanistyki koncepcji socjologii sztuki. W pismach Ossowskiego zagadnienia stricte estetyczne ujmowane są z socjologicznego punktu widzenia. Naukowca interesowało przede wszystkim to, co empirycznie sprawdzalne, a więc zagadnienia takie jak: sposób oceny dzieła sztuki, społeczna geneza hierarchii wartości este- tycznych, przedmiot jako źródło przeżyć estetycznych oraz jako „węzeł stosunków społecznych”. Poglądy filozofa na temat twórczości artystycz- nej znajdują swoje odzwierciedlenie w rozróżnieniu na wartości arty- styczne dzieła oraz wartości estetyczne, które – zdaniem autora U pod- staw estetyki – należą do zainteresowań socjologii sztuki. Ossowski twierdził, na co wskazuje Stępnik, że dzieło interesuje so- cjologa ze względu na trzy podstawowe aspekty: jako wytwór życia spo- łecznego, jako przedmiot relacji emocjonalnych, będących w związku ze środowiskiem społecznym, oraz jako źródło kształtowania się nowych