207 bažnyčios istorijos studijos , viii . vilnius , 2016 lietuvių katalikų mokslo akademijos metraštis. t. 39 B. issn 1392-0502 Rafał Witkowski ANNIWERSARIUM OBłóCZYN, PROFESJI I KONSEKRACJI BENEDYKTYNEK WILEńSKICH Z KOńCA XVII W. O POTRZEBIE KONTYNUACJI BADAń PROZOPOGRAFICZNYCH W śród kierunków badań nad monastycyzmem żeńskim studia pro- zopograiczne wydają się być jednymi z często podejmowanych. Wielka to zasługa S. Małgorzaty Borkowskiej OSB, który opracowała trzytomowy „Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej”, gdzie także zamieściła stosowny rozdział o benedyktynkach wileńskich 1 , choć nie brakuje i innych, tego rodzaju opracowań 2 . Pamiętać należy, że z istoty swojej ten typ badań zawsze będzie znajdował kontynuatorów i wymagał uzupełnień. Tak nakreślony obszar i przedmiot badań rzutuje na selekcję źródeł, niezbędnych i podstawowych, by przygotować tego rodzaju leksykon (spis, wykaz) zakonnic. Stąd wszelakie źródła doku- mentujące życie zakonnic w klasztorze, jak księga profesji, nekrolog (ca- thalogus defunctorum), akta wizytacyjne, etc., zawsze pozostaną główną 1 S. Małgorzata Borkowska, Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej, t. 1: Polska Zachodnia i Północna, Warszawa 2004; t. 2: Polska Centralna i Południowa, Warszawa 2006; t. 3: Wielkie Księstwo Litewskie i ziemie ruskie Korony Polskiej, Warszawa 2008 [dalej cytowana jako Leksykon]. 2 Por. Cz. Gil OCD, Słownik polskich karmelitanek bosych 1612–1914, Kraków 1999; P. Gąsiorowska, Konwent klarysek krakowskich do końca XVIII wieku. Studium prozopograiczne, Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2015 (Polska Akademia Umiejętności, Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoicznego, t. 113); Ksienie klasztoru staniąteckiego, oprac. J. Marecki, Krakowski Rocznik Archiwalny, 2000, t. 6, s. 99–121; A. Szylar, Liczba zakonnic, skład osobowy i rotacja na urzędach w klasztorze benedyk- tynek w Sandomierzu w latach 1615–1903, Nasza Przeszłość, 2004, t. 102, s. 287–352; R. Kabaciński, D. Karczewski, Przeorysze i podprzeorysze klasztoru norbertanek w Strzelnie od końca XII wieku do 1837 r., Nasza Przeszłość, 2000, t. 94, s. 135–176.