Założenia oraz cele europejskiej obronności Rafał Kopeć Instytut Politologii, Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie Kwestie narodowościowe w świetle procesów integracyjnych w Europie Kraków 2009, ISBN 978-83-7271-536-4; ss. 33–42 Synopsis W artykule podjęta została próba przedstawienia tematu integracji europejskiej w dzie- dzinie obronności przez pryzmat możliwości, zagrożeń i celów. Przez przypomnienie ge- nezy, aktualnego stanu, tendencji oraz kilku stanowisk teoretycznych związanych ze sferą europejskiej obronności autor pragnie zastanowić się, jaka jest intencja przyświecająca powołaniu i rozwojowi polityki europejskiej w dziedzinie obronności. Historia Erozja układu zimnowojennego spowodowała ożywienie poszukiwań w dzie- dzinie bezpieczeństwa europejskiego po okresie jego „atlantyzacji”. Przypo- mnijmy, że inicjatywa Europejskiej Wspólnoty Obrony została w 1954 roku od- rzucona przez francuskie Zgromadzenie Narodowe obawiające się remilitaryzacji Niemiec, a następnie utworzono, na podstawie zmodyfikowanego Paktu Bruk- selskiego, Unię Zachodnioeuropejską. Po raz pierwszy potrzebę określenia eu- ropejskiej tożsamości zaakcentowano w deklaracji rzymskiej UZE z 1984 roku. Czas konfrontacji Wschód-Zachód nie był jednak najlepszym okresem dla „eks- perymentów” w dziedzinie obronności i znaczenie Sojuszu Północnoatlanty- ckiego oraz partnerstwa euroatlantyckiego (a, co za tym idzie, „przewodnia rola” Stanów Zjednoczonych) nie były kwestionowane. Okres po zakończeniu zimnej wojny, charakteryzujący się obniżeniem na- pięcia w stosunkach międzynarodowych z jednej strony oraz przyspieszeniem integracji europejskiej z drugiej, sprzyjał poszukiwaniom nowego wymiaru Kwestie_narodowosciowe.indb 33 Kwestie_narodowosciowe.indb 33 2009-05-26 15:09:02 2009-05-26 15:09:02