บทที่ 1
บทนำ
ที่มำและควำมสำคัญของปัญหำ
พระธาตุศักดิ ์ สิทธิ ์ ตามความเชื่อของพระศาสนจักรคาทอลิก หมายถึง ชิ ้นส่วนร่างกาย
ของนักบุญหรือบุคคลอันเป็ นที่เคารพของชาวคาทอลิกซึ ่งเสียชีวิตไปแล้วและได้รับการเก็บรักษา
ร่างไว้ และศาสนวัตถุโบราณอื่นๆ ซึ ่งเป็ นสิ ่งของประจากาย เช่น กระดูก โลหิต ผิวหนัง ไม้กางเขน
ประคาของนักบุญ การแสดงความเคารพพระธาตุนักบุญ มีหลายแบบ เช่น การจูบ การไหว้ การ
ประดับไฟและดอกไม้ การแบกพระธาตุในขบวนแห่ การนาพระธาตุไปบรรเทาใจให้คนป่ วยและ
คนกาลังสิ ้นใจ หรือภาวนาเพื่อให้ช่วยรักษา การปฏิบัติต่างๆ ต้องให้เกียรติ และมีแรงจูงใจเพราะ
ความเชื่อ
1
เบื ้องต ้นพบว่าคติการเคารพพระธาตุนี ้น่าจะเริ ่มมีการนับถือเคารพกันมาตั ้งแต่ในยุค
แรกเริ่มของการเผยแผ่คริสตศาสนา และเป็นที่แพร ่หลายมากขึ ้นในสมัยไบเซนไทน์ ดังจะเห็นได ้
จากตานาน นักบุญเฮเลน่า (พระมารดาของจักรพรรดิคอนแสตนติน) พบพระธาตุกางเขนจริง ต่อมา
ในสมัยยุคกลาง การเคารพพระธาตุจึงได้กลายเป็นกระแสสาคัญ เกิดการแสวงบุญไปตามโบสถ์
ต่างๆที่มีพระธาตุ จนเกิดคติการทาที่บรรจุพระธาตุ (Reliquary) ขึ ้น
2
โดยสันนิษฐานว่าคริสตศาสนานิกายคาทอลิกได้เริ ่มเข้ามาเผยแผ่ในไทย ตั ้งแต่ก่อน ค.ศ.
1662 ดังที่ปรากฏในหนังสือประวัติพระศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทย ซึ ่งรวบรวมและจัดแปล
โดยคุณพ่อ วิกเตอร์ ลาร์เก (Victor Larque) โดยใน ค.ศ.1511 ได้มีพระสงฆ์คาทอลิกติดตามคณะทูต
1
Martina. Holger. C.Griffith. And James, Treasures of Heaven : Saints, Relics and Devotation in
Medieval Europe , (London : The British Museum Press. 2011), หน้า 13.
2
James Robinson. Finer than Gold : Saint and Relics in the Middle Ages . (London : The British
Museum Press, 2011) , หน้า 19.