Ewelina Tyc Uniwersytet Śląski Bezludna wyspa Niny Terentiew jako przyklad kreacji wizerunku opartej na stereotypie plci Współcześnie można obserwować dwie przeciwstawne tendencje, które współist- nieją w polskiej kulturze. Jedna z nich to „uniseks”, w deinicji słownikowej: „nadający się dla obu płci, niewyróżniający się, niedyskryminujący mężczyzn ani kobiet; równe traktowanie obu płci w pracy, sporcie, modzie itp.” (Słownik wyrazów obcych). Druga tendencja z kolei to podkreślanie odmienności obu płci oraz różnych potrzeb kobiet i mężczyzn, co widoczne jest w ogromnej ekspansji produktów i usług, które dedy- kowane są wyłącznie dla wskazanej płci — wystarczy wspomnieć chociażby męskie i damskie warianty jogurtów, napojów, kosmetyków, samochodów, ośrodków szkole- nia kierowców, czasopism oraz programów telewizyjnych. Nasila się zatem opozycja: globalność a „fragmentaryzowanie” (Mikułowski-Pomorski, 2007: 29—45). Narastanie procesów społecznej fragmentaryzacji doświadczamy od ostatnich kilkudziesięciu lat i związane są one z wpływem migracji, ponownym pojawie- niem się etniczności, powstaniem i podziałem kultur młodzieżowych, wpływem polityki kulturalnej płci i powstaniem różnorodnych stylów życia, opartych na zróżnicowanej konsumpcji. Barker, 2005: 94 za: Mikułowski-Pomorski, 2007: 30—31 Przedmiotem szczególnego zainteresowania w tej pracy będzie płeć prowa- dzących programy telewizyjne jako sposób na autoprezentację medialną. Płeć jest kategorią, która interesuje badaczy różnych dyscyplin naukowych — zarówno socjologów, psychologów, kulturoznawców, medioznawców, jak i lin- gwistów 1 . Artur Rejter we wprowadzeniu do książki Płeć, język, kultura napisał: 1 Do najważniejszych prac polskich lingwistów, dotyczących płci, należą: Karwatowska M., Szpyra-Kozłowska J., 2005: Lingwistyka płci. Ona i on w języku polskim. Lublin; Kępińska A., 2006: Kształtowanie się polskiej kategorii męsko- i niemęsko-osobowości. Język wobec płci. Warszawa;