Dariusz Kasprzak OFMcap Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Sens alegoryczny „Komentarza do Pieśni nad Pieśniami" Grzegorza Wielkiego W historii hermeneutyki biblijnej tekst księgi Pieśni nad Pieśniami (Pnp) był zasadniczo interpretowany według sensu duchowo-alegorycznego oraz literacko-historycznego. Interpretacja alegoryczna była domeną an- tyku i średniowiecza (Hipolit, Orygenes z Aleksandrii, Grzegorz z Nyssy, Ambroży z Mediolanu, Augustyn z Hippony), natomiast interpretacja literacko-historyczna jest właściwa współczesnej hermeneutyce biblijnej (Roland E. Murphy, Osvald Loretz, Gunter Krinetzki, Lloyd G. Carr, Gian- franco Ravasi). Zwolennicy interpretacji duchowo-alegorycznej przedsta- wiali znaczenie Pnp jako alegorię, za pomocą której autor natchniony, używając porównań miłości mężczyzny do kobiety, opiewał: miłość Boga do człowieka, do duszy, do wierzącego, do Izraela, do Kościoła. W takiej perspektywie podstawowe znaczenie odgrywała religijna interpretacja tekstu. Natomiast współczesna egzegeza, tłumaczy tekst Pnp literalnie, jako natchniony erotyk, w którym autor natchniony wychwala miłość małżeńską, mężczyzny do kobiety, jako miłość chcianą i daną człowiekowi przez Boga. W niniejszym artykule omówię alegoryczny sens komentarza do Pnp autorstwa Grzegorza i Wielkiego (540-604). Najpierw poruszę kwestię przekazu tekstu (§ 1), następnie zagadnienie zależności tekstu Grzegorza od wcześniejszych komentarzy do Pnp (§ 2), by ostatecznie omówić wymiar alegoryczny komentarza Grzegorza do Pnp (§ 3). Przekaz tekstu Według najnowszych badań kodykologicznych przeprowadzonych nad Komentarzem do Pieśni nad Pieśniami autorstwa papieża Grzegorza Wielkiego, tekst tego dzieła przetrwał do naszych czasów w 176 manu-