Poetry slam in Nederland en Vlaanderen Kila van der Starre Bron: Kila van der Starre, 2017 Poetry slam in Nederland en Vlaanderen, Kunsttijdschrift Vlaanderen, april 2017, nummer 363, p. 16-ϭϵ [TheŵaŶuŵŵer saŵeŶgesteld door Xaǀier ‘oeleŶs eŶ LaureŶs Haŵ: De ǁoordeŶ eŶ de ǁegeŶ. HedeŶdaagse NederlaŶdstalige poëzie.] Poetry slam vormt binnen de poëzie een scene of circuit waarin dichters bij elkaar komen om op te treden, vaak met een competitie-element en met een actieve inbreng van het publiek. Zowel in Vlaanderen als in Nederland is poetry slam in de eenentwintigste eeuw gegroeid en geïnstitutionaliseerd. Dit artikel gaat op zoek naar de kenmerken van de poetry- slamgemeenschap. MarĐ Kelly Sŵith zette iŶ ϭϵϴϰ het feŶoŵeeŶ poetry slaŵ ǀoor het eerst op de kaart door poëzieavonden te organiseren in een café in Chicago. Hierbij stonden de performance en het publiek centraal. De winnende dichters werden gekozen door het publiek met applaus of door te stemmen. Zij mochten nog eens terugkeren of wonnen een kleine geldprijs. Smith, die later de ďijŶaaŵ Slaŵ Papi kreeg, ǁilde de poëzie teruggeǀeŶ aaŶ de ŵeŶseŶ eŶ tegeŶǁiĐht bieden aan de vele diĐhters ǁaar ŶieŵaŶd Ŷaar luisterde. De terŵ poetry slaŵ ǁordt aŶŶo 2017 over heel de wereld gebruikt voor het voordragen van poëzie in wedstrijdvorm, vaak resulterend in Nationale Kampioenschappen. In 2016 vond het Europees Kampioenschap in Leuven plaats. Op het jaarlijkse Wereldkampioenschap in Parijs komen dichters bijeen uit onder andere Argentinië, Canada, Denemarken, Congo, Israël, Japan, Portugal, Rusland, de VS, België en Nederland. De taal en poëtica van poetry slam WoordeŶ als poëzieslag, slaŵŵers, slaŵŵeŶ eŶ SlaŵpioŶ ;eeŶ portŵaŶteauǁoord ǀoor de winnaars van het NK Poetry Slam) komen voort uit die voorgeschiedenis maar leiden een eigen leǀeŶ iŶ de NederlaŶdstalige slaŵǁereld. Ook poëtiĐale ĐoŶĐepteŶ als aaŶǁezigheid op het podiuŵ, autheŶtiĐiteit, kǁaliteit ǀaŶ perforŵaŶĐe, de DeĐkǁitzďuďďel eŶ stiltegeďruik zijŶ keŶŵerkeŶd ǀoor het ĐirĐuit, Ŷet als speĐifieke soorteŶ gediĐhteŶ, zoals de ďattlegediĐhteŶ ďiŶŶeŶ het geŶre slaŵgediĐhteŶ. Deze terŵeŶ ǁordeŶ door slaŵjurys geďruikt, ŵaar ook iŶ het eigen kritiekcircuit van slam, dat vooral op het internet leeft, zoals op blogs van slams zelf (Festina Lente), op blogs van individuele dichters (Pom Wolff) en in discussies op Facebook. Dit kritiekcircuit heeft haar eigen stijl, normen en beoordelingscriteria ontwikkeld, zoals Gaston Franssen in 2009 liet zien in een artikel in het tijdschrift DW B. De discussies rond de vraag of slammers met of zonder papier zouden moeten voordragen is een goed voorbeeld van een poëticaal debat dat enkel in de poetry-slamscene bestaat. In de begintijd van de poetry slam in Nederland was het voorlezen van gedichten van papier voor velen taboe. Kira Wuck (Slampion 2011) en Daniël Vis (Slampion 2014) brachten